Als er dan toch superhelden moeten zijn, geef dan maar de Guardians of the Galaxy: een vuilbekkende, wapengekke wasbeer, een groene moordenares, een uit Lord of the Rings overgewaaide wandelende boom met een beperkte woordenschat, een simpele bruut en een Han Solo-achtige ruimtepiraat met een Sony-walkman en een verslaving aan seventieshits. Het zijn misfits van het onzuiverste water maar ze hebben één ding voor op hun collega's in het alsmaar sneller uitdijende Marveluniversum: gebrek aan ernst. Er valt Lambik- en ...

Als er dan toch superhelden moeten zijn, geef dan maar de Guardians of the Galaxy: een vuilbekkende, wapengekke wasbeer, een groene moordenares, een uit Lord of the Rings overgewaaide wandelende boom met een beperkte woordenschat, een simpele bruut en een Han Solo-achtige ruimtepiraat met een Sony-walkman en een verslaving aan seventieshits. Het zijn misfits van het onzuiverste water maar ze hebben één ding voor op hun collega's in het alsmaar sneller uitdijende Marveluniversum: gebrek aan ernst. Er valt Lambik- en Jack Sparrow-gewijs lol mee te trappen. Voormalig horrorregisseur James Gunn ging drie jaar geleden voluit voor een schaamteloze combinatie van popcornpret, retrocharme en vette actie. De superheldenfilm als vrolijke popsong in plaats van als bombastische stadionrock. De wereld wist die aanpak te smaken en er werden méér bioscooptickets voor de eerste Guardians of the Galaxy verkocht dan voor elke andere Marvelfilm. En dat terwijl de plot zo warrig was dat zelfs u, de slimste der lezers, die vandaag onmogelijk kan navertellen. De onvermijdelijke sequel tracht het wegvallen van het verrassingseffect te compenseren door de troeven te verdubbelen. De guardians katten elkaar nog meer af. Het kleurgebruik neigt nog meer naar psychedelica en door de bioscoopboxen galmen nog meer oldies: Mr. Blue Sky van ELO, Brandy (You're a Fine Girl) en zelfs Father and Son van Cat Stevens. Daartegenover staan enkele nieuwe personages, zoals de levende planeet Ego en de hyper- empathische Mantis, terwijl anderen een make-over ondergingen. De wandelende boom is nu een kleuter wiens schattigheid ongegeneerd wordt uitgespeeld. De gemene Yondu is dit keer een smurfenversie van Rode Duivel Radja Nainggolan: stout met een hart van peperkoek. De plot is erop vooruitgegaan want iets helderder en minder afgekeken van Jacht op een voetbal, het allereerste album van Jommeke. Alleen is dat een pyrrusoverwinning. Het spoilergevoelige verhaal voorziet in meer oedipale problemen dan Star Wars en het verzamelde werk van Freud bij elkaar opgeteld. Dat is goed voor de emotionaliteit maar nefast voor de feestvreugde. De fun, de hits, het vadercomplex: schrap maar wat niet past. Door tweederangspsychologie en verkeerd vallende grappen komen de lolbroeken van weleer op de koop toe soms over als dramaqueens. En dat kan niet de bedoeling zijn. Voor een leuke blockbuster zit je nog altijd goed, maar helemaal ongeschonden is het blazoen niet. GUARDIANS OF THE GALAXY VOL. 2 *** James Gunn met Chris Pratt, Kurt Russell, Zoe Saldana, Dave Bautista, Michael Rooker, Vin Diesel, Bradley Cooper NIELS RUËLL