De exodus (De kat van de rabbijn 3) ****

JOANN SFAR
...

JOANN SFAR ATLAS, 48 BLZ., A 16,5 De vierde aflevering van De kat van de rabbijn werd in het Frans op meer dan honderdduizend exemplaren verspreid en zat daarmee in de top 50 van meest verkochte strips in Frankrijk in 2005. De kat van de rabbijn vormt zo de grootste bestseller voor de nog steeds maar 34-jarige Franse duizendpoot Joann Sfar. Op het eerste gezicht kan het verwondering wekken dat Sfar net met deze reeks doorstootte naar een breed publiek. De kat van de rabbijn toont Sfar namelijk in zijn meest afwijkende, alternatieve gedaante, terwijl ander werk, zoals Donjon, veel makkelijker bij de smaak van een doorsnee strippubliek aansluit. In De kat van de rabbijn is geen sprake van een netjes afgerond verhaal per album, laat staan van een spanningsboog. Sfar tekent zoals hij het liefst tekent: spontaan, met schots en scheve kaders, afwisseling van pen en penseel. Hij wil met elke prent eerder een gevoel of een indruk overbrengen dan een realistische tekening. Op ongeoefende lezers kan dat echter een slordige en een drukke indruk maken, omdat strakke stijlen in strips de norm zijn. De kat van de rabbijn werd echter een hit omdat Sfar erin zijn joodse afkomst geestig onder de loep neemt. In het eerste boek probeerde de sprekende kater van de rabbijn zijn baasje ervan te overtuigen om hem zijn bar mitswa te laten doen, waarop de rabbijn en zijn collega's zich met drogredenen uitsloven om aan de kater uit te leggen waarom dat joodse communiefeest alleen voor mensen is voorbehouden. In De exodus vertrekken de rabbijn, zijn kat, zijn dochter en zijn schoonzoon uit hun vertrouwde Algerije naar Parijs om er de ouders van de schoonzoon te ontmoeten. De rabbijn muist er echter vanonder om zijn neef te bezoeken en ontdekt zo dat het niet eenvoudig is de sabbat te respecteren in een westerse metropool. Tussendoor neemt Sfar ook de typische Jodenrollen in de populaire cultuur op de korrel. De dialogen schitteren als vanouds door hun spitsvondigheid; de personages vertonen meer dan voldoende kleine kanten om tot leven te komen. De vertelstem van de eigenzinnige kat voegt aan deze relevante strip een unieke relativerende toon toe. Gert Meesters