Een goede vijftien jaar nadat hij met Être et avoir een Frans plattelandsschooltje op de kaart zette, blijft Nicolas Philiberts dwalende en onbevangen blik opnieuw bij een school hangen. In zijn nieuwe documentaire volgt hij een jaar lang de opleiding verpleegkunde. Philibert gaat traag en repetitief te werk in het observeren van studenten die ziekenhuisroutines aanleren, alsof Robert Bresson zich aan direct cinema waagt. Hoewel dat deze sobere docu soms tot een langdradige zit maakt, prikt hij zo wel door de alledaagsheid van die verrichtingen heen. Philibert toont namelijk nooit studenten die enkel hun handen leren te wassen, hij toont hoe een levensles binnensijpelt.

De chaque instant ***

Nicolas Philibert