Ah, de Merseybeat van begin jaren zestig. De onschuld van tienerjaren gespuid in rinkelend gitaarwerk, blakende harmonieën en verzen van karamel waarin een lief nog een bab...

Ah, de Merseybeat van begin jaren zestig. De onschuld van tienerjaren gespuid in rinkelend gitaarwerk, blakende harmonieën en verzen van karamel waarin een lief nog een baby en geen ander b-woord was, en de liefde met kwinkelerend gevogelte werd geassocieerd. Een typisch geluid, maar dat schrok de Amerikaanse twintiger Max Clarke niet af. Als Cut Worms dient de zanger en multi-instrumentalist bijna in z'n uppie The Hollies of Gerry and The Pacemakers van antwoord. Zijn grotere hang naar weemoed en een lome countryambiance voorkomen dat dit debuut helemáál een doorslagje wordt. Sympathiek, al kun je evengoed zeggen dat Clarke de ingrediënten voor dit ingeburgerde recept wel heel secuur op de weegschaal heeft gelegd. Duidelijk nog nooit Jeroen Meus met een klomp boter bezig gezien.