In welke kamer van je huis vertoef je het liefst?

De keuken! Da's toch de gezelligste ruimte in ons huis, en het zenuwcentrum. Je kan er niet alleen koken, maar ook samenkomen, babbelen, een aperitiefje nemen als er bezoek is. Daar brengen we dan ook het meest tijd door. We hebben nog niet het geld voor onze droomkeuken, maar net daardoor is de onze reuzegezellig dankzij een chaos van kruiden, potten en allerlei. Mét een schoon fornuis: de aanzet tot onze droomkeuken die ik van ons pa gekregen heb.
...

De keuken! Da's toch de gezelligste ruimte in ons huis, en het zenuwcentrum. Je kan er niet alleen koken, maar ook samenkomen, babbelen, een aperitiefje nemen als er bezoek is. Daar brengen we dan ook het meest tijd door. We hebben nog niet het geld voor onze droomkeuken, maar net daardoor is de onze reuzegezellig dankzij een chaos van kruiden, potten en allerlei. Mét een schoon fornuis: de aanzet tot onze droomkeuken die ik van ons pa gekregen heb. Doe mij maar een tragikomedie: lichtvoetig, schrijnend én met een happy end. Een film als Clerks, over twee gasten die gewoon wat rondhangen en geen kloten doen, vind ik bijvoorbeeld geweldig. Vooral géén romantische komedie. Ik snap dat soort films echt niet én heb inmiddels woonkamerverbod gekregen van mijn vrouw wanneer ze een romantische komedie wil bekijken. Ik kan er niet alleen niet naar kijken, ik verpest het ook altijd voor haar. Na een tijdje begin ik te puffen en uitgerekend die scène waarbij ik me echt niet meer kan bedwingen om te roepen wat een onzin het is, vindt zij de top. Ik ben de oudste van twee zonen, dus ik was zo'n beetje de pionier: diegene die moet strijden om later thuis te mogen komen in het weekend. En toen mijn broer oud genoeg was om mee te strijden, bleek het hem gewoon niet te interesseren. Festivals bijvoorbeeld, daar past hij voor: hij blijft liever thuis. Terwijl dat voor mij echt een werk was dat een half jaar op voorhand begon. 'Nee ma, we zouden toch te veel tijd verliezen door naar huis te komen om te slapen. En echt iederéén blijft daar op de camping.' Dat soort onderhandelingen. (lacht) Ik speel het altijd klaar om in een fijn team terecht te komen waarin ik mij comfortabel voel. Dat op zich vind ik een verdienste. Radio maken is vooral teamwork, en ik vind het heel belangrijk om enkele goeie toetsstenen te hebben. Als presentator ben ik uiteindelijk degene die de beslissing neemt en het moet waarmaken op antenne, maar vraag mij niet om op andere momenten de leiding te nemen: de gedachte aan de stress alleen al. Ik ben heel graag onder de mensen. Maar omdat dat nogal een belangrijk onderdeel van mijn job is, kan ik er steeds meer van genieten om eens helemaal alleen te zijn. Een namiddag het huis voor mij alleen hebben, en op voorhand allerlei plannen maken om dan uiteindelijk niks te doen: heerlijk. Heel vleiend, en niks dan de waarheid, uiteraard. (lacht) Maar ik was toch liever middelvinger geweest. Ik wil de grootste zijn én ik vind het leuk om die vinger op te steken. Ik heb een tijdje in het verkeer voor het minste en met een grote grijns andere chauffeurs de vinger gegeven. Tot ik merkte dat zij er meestal de grap niet van inzagen. Een keer deed ik het toen mijn moeder aan het stuur zat en die gast is ons straten ver blijven achtervolgen, tot we de slappe lach kregen. Door Hans Van Goethem