Dat we de vorig jaar geïntroduceerde platen van het mediaschuwe Londense collectief Sault nog altijd niet in de kast tussen Santigold en Savages hebben gewrongen, is mee te ...

Dat we de vorig jaar geïntroduceerde platen van het mediaschuwe Londense collectief Sault nog altijd niet in de kast tussen Santigold en Savages hebben gewrongen, is mee te danken aan de stem van Cleo Sol. Tenminste, we hadden nog niet gepiekerd over de naam van de jongedame die al dat goud in het rond strooit, tot we haar hier meteen herkenden. Nochtans brengt ook het gewiekste klankbeeld van Sols debuut Rose in the Dark je snel op het spoor van Sault-producer Inflo. Zijn handelsmerk? Twinkelend, zelfs zoet minimalisme dat weliswaar uit subtiele, warme laagjes bestaat. Cleo Sol zelf, gezegend met een keelgeluid dat het beste van Erykah Badu, Sade en Lianne La Havas verenigt, maakt optimaal gebruik van die wolkjes doowop, orkestraal fladderende neosoul en lenige jazzfunk.