Jonge honden, slik maar even: op hun zesenzeventigste zijn er die nog altijd aan de weg timmeren. Chris Gantry torst de niet altijd benijdenswaardige status van muzikantenmuzika...

Jonge honden, slik maar even: op hun zesenzeventigste zijn er die nog altijd aan de weg timmeren. Chris Gantry torst de niet altijd benijdenswaardige status van muzikantenmuzikant: geprezen onder collega's (Glenn Campbell toverde zijn Dreams of the Everyday Housewife in 1968 om tot een hit, Kris Kristofferson wijdde een song aan hem), maar onbekend bij zowat iedereen die zelf geen platenwinkel met een duchtige americanasectie runt. Niet dat Gantry zich die situatie aantrekt. In deze tros sober verklankte levensverhalen blikt hij met een mengeling van weemoed, voldoening en het nobele brokje spijt terug op dagen die al wild genoeg zijn geweest - je bent outlaw country-zanger of je bent het niet. De productie is al even droog en eerlijk, en als bonusje prevelt Bill Callahan mee in Box of Crayons.