In hoeverre u de dubbele bodems herkent die Stephen en David Dewaele verstopten in de zestien speciaal voor de film gecreëerde fictieve bands - en of u de cameo van de Flying Dewaele Brothers zelve weet te spotten - hangt af van hoe diep u ingebed bent in de Gentse microkosmos, maar ook zonder die knipogen vormt de muziek het kloppende hart van Belgica.
...

In hoeverre u de dubbele bodems herkent die Stephen en David Dewaele verstopten in de zestien speciaal voor de film gecreëerde fictieve bands - en of u de cameo van de Flying Dewaele Brothers zelve weet te spotten - hangt af van hoe diep u ingebed bent in de Gentse microkosmos, maar ook zonder die knipogen vormt de muziek het kloppende hart van Belgica. DAVID DEWAELE: Dat vonden we heel belangrijk: hoe kijkt en luistert iemand uit pakweg München of Liverpool naar de film? Iemand die geen benul heeft van wat de Charlatan is, of zelfs niet weet waar Gent ligt? Die knipogen zijn leuk voor de insiders, maar de soundtrack moet overal ter wereld overeind blijven. Dat is een van de redenen waarom we besloten om alle muziek zelf te maken. STEPHEN DEWAELE: Toen Felix ons de vraag stelde wilde hij één lange muzikale trip, een beetje zoals onze film Part of the Weekend Never Dies. Hij dacht initieel aan een soort lange mash-up, denk ik, zoals onze Radio Soulwax-filmpjes, met veel bestaande muziek. DAVID DEWAELE: Laat ons zeggen dat het een grotere uitdaging was om alles zelf te schrijven. (grijnst)STEPHEN DEWAELE: Door alle muziek zelf te schrijven - van de songs die de livebands spelen, tot de muziek die de dj's draaien en de achtergrondmuziek - hadden niet alleen wij maar ook Felix veel meer vrijheid en controle over het verhaal, dat nu minder tijdsgebonden is. Het belangrijkste element in de soundtrack is de boog, van een bluesoptreden naar dance, de boog die café Belgica ook maakt, van café naar club. DAVID DEWAELE: De muziek is eigenlijk het derde hoofdpersonage in de film. DAVID DEWAELE: Twee keer. De eerste keer in 1996, in het café - toen had ik nog lang haar - en nog eens in 2004, in de zaal, voor een try-out met Nite Versions, geloof ik. STEPHEN DEWAELE: Echt? Hoe bedoel je? DAVID DEWAELE: Stephen en ik hebben wel nooit op elkaars smoel geklopt. STEPHEN DEWAELE: Figuren als Frank, de oudste broer, die tegen zijn eigen plafond aanloopt, kennen we genoeg. In Gent, maar ook in de rest van de wereld. Iederéén in het nachtleven kent zulke figuren. Dat merken we wanneer we voor deze film interviews geven in het buitenland. Onlangs, in Parijs, legden journalisten zelfs een verband met de invloed die Gent heeft gehad op de ontwikkeling van de elektronische dansmuziek, met de Boccaccio in Ledeberg, de new beat, en het belang van R&S Records. Niet alleen Gent is ooit geëvolueerd van bruine kroegen tot hippe clubs, de hele wereld is zo geëvolueerd. In Belgica wordt het gewoon op een nogal claustrofobische manier in beeld gebracht. (lacht)DAVID DEWAELE: Een natte droom van ons, we moeten daar eerlijk in zijn. STEPHEN DEWAELE: White Virgins zijn Stefanie Mannaerts, die drumt bij The Spectors en Brutus, Hanne Torfs van School Is Cool, en Maily Beyrens, de dochter van een vriendin, een heel getalenteerd meisje. Ze had nooit eerder in een groep gezeten. Wat je in de film ziet, is haar debuut, want alle muziek is live tijdens de opnames gespeeld door de muzikanten die je ziet. STEPHEN DEWAELE: We hebben met Soulwax nooit echt deel uitgemaakt van een scene, en sinds we meer in het buitenland dan in België verblijven is het voor ons onmogelijk op de hoogte te blijven van wat hier allemaal gebeurt. Daar schrok ik wel van: hoeveel bands hier tegenwoordig actief zijn. DAVID DEWAELE: Sofie Engelen heeft ons daarin wegwijs gemaakt. Uren hebben we met haar naar YouTube-filmpjes gekeken, op zoek naar de juiste muzikanten voor de juiste groep bij de juiste song. STEPHEN DEWAELE: Soms wisten we heel snel wie we moesten hebben, hoor. Zoals They Live, de rockabillygroep waarin je onder meer Steven Janssens, van The Whodads en Mark Lanegan, en Jens De Waele - geen familie - van 50 Foot Combo herkent. Felix wilde een groep 'met vetkuiven en tattoos' voor een scène waarin de sfeer van de film nogal grimmig wordt. (lacht) Dus kwamen we direct bij Steven en Jens uit. De zanger van They Live, Staf Derie, is ook iemand die al heel lang meedraait in het Gentse. We hebben ons eerste optreden met Soulwax ooit nog in zijn café gegeven. Zij hebben er Johnny Zuidhof bij gehaald, de drummer van Batmobile, een Nederlandse psychobillyband. En dat Lander Gyselinck van Stuff in het trio drummers moest zitten, stond ook buiten kijf. DAVID DEWAELE: Met uitzondering van een drietal bestaande nummers hebben we élke noot die je in de film hoort geschreven en opgenomen. Tot de feestfanfare toe! DAVID DEWAELE: Toen Felix ons vroeg de soundtrack te maken, was onze nieuwe studio nét af. Dus ja, de hele onderneming was een ideale gelegenheid om uit te testen wat we hier allemaal voor elkaar kunnen krijgen. Nu weten we dus dat er een fanfare past in onze studio. (lacht) Ander voorbeeld: halverwege het draaiproces besloot Felix het einde van de film te herschrijven, en wilde hij een trage song met een Grote Emotionele Impact. Dat is The Best Thing geworden, op een paar dagen ingeblikt met Charlotte Adigéry, een meisje uit Gent dat ons een jaar eerder getipt was. STEPHEN DEWAELE: We beseffen heel goed, samen met Felix en de hele crew, dat dit een once in a lifetime-ervaring is geweest. Zoiets kunnen doen, met zoveel vrijheid, in zulke ideale omstandigheden, dat maken we nooit meer mee. Dus hebben we het onderste uit de kan gehaald. STEPHEN DEWAELE: Straks duiken we onze studio in met Emmanuelle, de Braziliaanse met wie we al de single Free Hifi Internet gemaakt hebben, en daarna... DAVID DEWAELE: Andere dingen. Waarvoor het te vroeg is om er al iets over te verklappen. Sorry! SOULWAX Uit op 26/2 via PIAS. DOOR JONAS BOEL'FELIX DACHT EERST AAN EEN SOORT LANGE MASH-UP VOOR DE SOUNDTRACK, ZOALS ONZE RADIO SOULWAX-FILMPJES. LAAT ONS ZEGGEN DAT HET EEN GROTERE UITDAGING WAS OM ALLES ZÉLF TE SCHRIJVEN.'