Tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen 2012 te Londen zette regisseur Danny Boyle de strepen van de Union Jack spectaculair dik in de verf. Een liefdesbrief aan het Verenigd Koninkrijk, met een flinke brok Britse popgeschiedenis op de soundtrack: Queen, David Bowie, Pink Floyd, - het Ierse - U2 en Led Zeppelin, maar ook Dizzee Rascal, The Prodigy, Arctic Monkeys en... Fuck Buttons. Fuck wie? Fuck Buttons, zijnde Andrew Hung en Benjamin John Power, een duo u...

Tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen 2012 te Londen zette regisseur Danny Boyle de strepen van de Union Jack spectaculair dik in de verf. Een liefdesbrief aan het Verenigd Koninkrijk, met een flinke brok Britse popgeschiedenis op de soundtrack: Queen, David Bowie, Pink Floyd, - het Ierse - U2 en Led Zeppelin, maar ook Dizzee Rascal, The Prodigy, Arctic Monkeys en... Fuck Buttons. Fuck wie? Fuck Buttons, zijnde Andrew Hung en Benjamin John Power, een duo uit Bristol dat zich sinds 2007 bekwaamt in repetitieve, hypnotiserende, soms brutale noise en electronica. In theorie niet het soort kabaal waar een weldenkend mens de achtenswaardige oren van Queen Elizabeth II, first lady Michelle Obama en Jacques Rogge mee geselt, maar in het olympische visioen van Boyle ontplooiden de epische dreunen zich in al hun majestueuze glorie. Voor muziek die vrijwillig de grenzen van het lawaai en het monotone verkent, zijn de uitgesponnen klankkarweien van Hung en Power namelijk opvallend uitnodigend: wie zich eenmaal laat meezuigen, ontsnapt maar moeilijk uit de maalstroom van minutieus geschakeerde geluiden. De woeste oorlogstrom in opener Brain Freeze bijvoorbeeld, wordt langzaam, als onderaan in een zandloper, bedolven onder stofzuigersynths en feedback, maar verliest nooit haar opzwepende effect. Na de desoriënterende arpeggio's van Year of the Dog volgt The Red Wing, oftewel hiphop en krautrock midden in een flipperkastduel op het scherp van de snee. Kunnen Fuck Buttons als geen ander: met immer aanzwellende, overlappende crescendo's boren in je auditieve onderbewustzijn. Pure trance. Niet het soort platte bagger dat de Tiësto's van deze wereld over ons heen kieperen, maar intense, sluipende mood swings, zoals Sentients, dat een van de donkerste acidtrips van The Chemical Brothers kon zijn, hadden die wat meer naar Aphex Twin geluisterd. Of Stalker, dat zijn naam waarmaakt en de muren van ons bovenste kamertje op elkaar af doet komen. Hanteer geen zware machinerie of scherpe voorwerpen vlak na beluistering. Afsluiter Hidden XS is wat een basejumper moet voelen wanneer hij in wingsuit het ruime zwerk trotseert. Hoogtevrees of niet, we gaan er binnenkort eens aan de rand van een bergtop mee staan. Van de Olympus bijvoorbeeld. FUCK BUTTONS **** Soft Focuselectronica/noise ATP Recordings DOWNLOAD The Red Wing Sentients Brain Freeze JONAS BOEL