Tegenwoordig lijken bibliotheken steeds meer op entertainmentcentra vol dockingstations, gameconsoles en luisterpalen, maar ooit waren het notoir stille plekken waar je enkel boeken aantrof. En niet alleen de flashy bestsellers. Ook oude, obscure parels die je enkel via een krakend roltrapje uit een hoog rek kon plukken. Boeken uit lang vervlogen tijden, met labels op de rug en stempels binnenin op het achterplat. Boeken met koffievlekken op de pagina's en onderlijnde regels, boeken met een leestraditie.
...

Tegenwoordig lijken bibliotheken steeds meer op entertainmentcentra vol dockingstations, gameconsoles en luisterpalen, maar ooit waren het notoir stille plekken waar je enkel boeken aantrof. En niet alleen de flashy bestsellers. Ook oude, obscure parels die je enkel via een krakend roltrapje uit een hoog rek kon plukken. Boeken uit lang vervlogen tijden, met labels op de rug en stempels binnenin op het achterplat. Boeken met koffievlekken op de pagina's en onderlijnde regels, boeken met een leestraditie. Ship of Theseus is zo'n boek. Uitgegeven in 1949 en geschreven door de mysterieuze V.M. Straka, een man van wie foto's bestaan noch een geboortebewijs, een man van wie vermoed wordt dat hij lid was van een geheime organisatie die zichzelf met een simpele S aanduidt. Ship of Theseus was zijn laatste, helaas onafgewerkte roman en het boekwerk houdt de jonge Jennifer en Eric in zijn ban. Jen heeft een studentenbaantje als bibliothecaresse, worstelt met haar eindexamens en vooral met haar ouders. De oudere Eric was ooit een veelbelovend academicus die aan een dissertatie over Straka werkte, maar dankzij zijn jaloerse promotor Moody van de universiteit werd verbannen. Wat hem niet tegenhoudt. Via ondergrondse tunnels blijft hij de campus bezoeken en blijft hij Ship of Theseus volkriebelen met nota's waar Jennifer, aanvankelijk gepikeerd over de schrijfschade, gaandeweg op inpikt. In de marge van Ship of Theseus ontstaat een wonderlijke dialoog tussen twee bezeten jongeren. Ship of Theseus zelf handelt over een anonieme man met geheugenverlies die letterlijk aanspoelt in een vreemde stad. Nog voor zijn kleren goed en wel droog zijn, wordt hij ontvoerd, enkel om wakker te worden op een spookschip waar matrozen met dichtgenaaide monden de plak zwaaien. Het is nog maar het begin van zijn donkere avonturen, die hem langs verzetshaarden brengen, volgekalkte grotten en grimmige steden waar het altijd winter blijft. Ondanks zijn troebele verleden staat de toekomst hem helder voor de ogen: hij wil Sola vinden, een vrouw die hem even aankeek in een bar en als hij daarvoor over lijken moet, dan is dat maar zo. Gewillig laat hij zich inlijven in een ondergrondse beweging die, jawel, S heet en zijn vijanden bij voorkeur defenestreert. Ondertussen, in de marge, proberen Jen en Eric vóór Moody Straka's ware identiteit te achterhalen. Daar lijken sommigen niet mee opgezet. Er wordt ingebroken bij Jen, er worden wat brandjes gesticht, op muren verschijnt steeds vaker de letter S en hoewel Jen en Eric de enigen zijn die Ship of Theseus uitwisselen, lijkt een derde - en een vierde? - persoon hun opmerkingen mee te lezen. Bestaat de S nog steeds, en was Straka een (afvallige) spion? Bedenker Abrams en schrijver Dorst hebben met S een huzarenstukje afgeleverd dat niet alleen oogjeukend mooi is uitgegeven (foedraal, retro-linnen kaft, compleet met verweerde pagina's waartussen allerlei artefacten verborgen zitten) maar ook nog eens een briljante ode aan de literatuur en de veeleisende lezer blijkt te zijn. S ***** JJ Abrams & Doug Dorst, Mulholland Books (Engelstalig), 456 blz., ? 25,50. RODERIK SIXCENTRALE ZIN Ik hou van je. Ook in de marge.