In zijn politiek gechargeerde debuut volgt de Belgisch-Koerdische regisseur Bülent Öztürk het mentale parcours van Hakan, een Turkse ex-militair die kampt met posttraumatische st...

In zijn politiek gechargeerde debuut volgt de Belgisch-Koerdische regisseur Bülent Öztürk het mentale parcours van Hakan, een Turkse ex-militair die kampt met posttraumatische stress. Wanneer hij uit het ziekenhuis wordt ontslagen, tracht hij zijn schimmige verleden - én zijn dochter - in de ogen te kijken, maar de weg richting loutering blijkt grillig. Öztürk onthult Hakans demonen in een geduldige, contemplatieve stijl en toont veel gevoel voor sfeer en locatie. Stiltes, blikken, gestes en geluiden zijn even veelzeggend als de spaarzame dialogen, en ook al weegt de symboliek soms iets te veel (een ventilator als helikopterrotor, water als reinigingsritueel) en is het ritme niet naadloos, dit is een integer debuut dat een empathische blik werpt op een complex innerlijk en politiek conflict.