Duellerende gitaren, invloeden die zich van postpunk tot klezmer uitstrekken, stormachtige saxofoonerupties, een zanger die als een dolle predikant teksten vol popculturele...

Duellerende gitaren, invloeden die zich van postpunk tot klezmer uitstrekken, stormachtige saxofoonerupties, een zanger die als een dolle predikant teksten vol popculturele referenties declameert: Black Country, New Road is niet zomaar de zoveelste hype uit Engeland. Net als hun pubvriendjes van Black Midi veegt dit stelletje jonge twintigers - een bubbel van zeven - zijn voeten aan afgebakende vakjes. 'I am more than adequate, leave Kanye out of this', klinkt het in Sunglasses, een antihipsterhymne die begint als lome stonerrock en zich tien minuten later links van The Fall parkeert. Halverwege Science Fair worden Sonic Youth-kronkels midscheeps getorpedeerd door een ronkende synth, en Opus klinkt als een joodse bruiloft waar iemand de wijn heeft gezegend met xtc.