Film: **** Extra's: *** (Warner Home Video)
...

Film: **** Extra's: *** (Warner Home Video) Film. Dankzij dvd krijgt een van de meest onderschatte en onbeminde Amerikaanse films van de jaren zeventig eindelijk een zuurverdiende tweede kans. John Milius, vroeger zelf een gevierd surfer, schildert over een periode van een dozijn jaar (1962-1974) de kroniek van drie jeugdvrienden (Jan-Michael Vincent, William Katt, Gary Busey) op de surfplank. Wat ogenschijnlijk een banale tienerfilm lijkt in pure Beach Boys-stijl (inclusief de homo-erotische beelden van welgeschapen Californische jongens die met stoer ontbloot bovenlijf machtige golven trotseren) en een ode aan het idyllische leven zonder verantwoordelijkheid, groeit gaandeweg uit tot een emotioneel verwoestende 'coming of age'-film. Tegen de achtergrond van de Vietnamoorlog en sociale onlusten op het thuisfront (rassenrellen in een zwartenwijk in Los Angeles) wordt de zorgeloosheid en onschuld gaandeweg overspoeld door bitterheid, verkeken kansen en melancholie. In de finale krijgt de film een ronduit elegische toon. Milius' aan Hemingway verwante machomystiek verwerft hier een kwetsbaarheid en vergankelijkheid die intens droefgeestig zijn. Het spektakel van huizenhoge golven die omslaan in tunnels waarin de jonge kerels wegglijden, is even verpletterend als adembenemend. Extra's. Milius onthult in zijn regisseurscommentaar dat lang voor hij zich toelegde op scenarioschrijven en regisseren, Big Wednesday oorspronkelijk een jeugdroman had moeten worden. Het schrijven wilde maar niet vlotten en gaandeweg besefte hij dat de terugblik op zijn surfverleden nood had aan een visueel medium. Sporen van zijn romanproject blijven bewaard in de 'poëtisch-literaire' vertelstem en de duidelijke indeling in hoofdstukken. Milius gaat ook dieper in op zijn welhaast religieuze ver- ering van zijn Californisch trio: de surfer als mythische held met zijn eigen erecodes en onderwerping aan het broederschap. De regisseur stipt ook de autobiografische details aan en citeert zijn meesters (van Herman Melville tot John Ford; de thuiskomst van de naar Vietnam verscheepte William Katt is in beeld gezet als een hommage aan de klassieke ' homecoming'-scène uit een Ford-western). Ook de aanzienlijke bijdrage van componist Basil Poledouris blijft niet onvermeld. Diens heldhaftig thema De mars van de Hawaïaanse Koningen krikt de oceaansporters op tot legendarische dimensies.