De eerste #MeToo-film komt uit Tunesië, al presenteerde Kaouther Ben Hania haar film op het festival van Cannes, maanden voor het protest viraal ging. Ze toont de nachtelijke hellevaart van een jongedame die door mee...

De eerste #MeToo-film komt uit Tunesië, al presenteerde Kaouther Ben Hania haar film op het festival van Cannes, maanden voor het protest viraal ging. Ze toont de nachtelijke hellevaart van een jongedame die door meerdere politiemannen verkracht wordt nadat ze even de drukte van een feestzaal achter zich heeft gelaten. Mariam (revelatie Mariam Al Ferjani) laat zich door een jongeman overtuigen om dezelfde nacht nog klacht in te dienen, maar botst op een muur van onbegrip, onverschilligheid, machtsmisbruik en bureaucratie. Uiteindelijk belandt ze in het politiekantoor waar de daders werken. Qua spanning kan dat tellen, qua wreedheid ook. De meerwaarde van de opdeling in negen hoofdstukken en sequentieopnames is onduidelijk, maar bewijst wel dat Kaouther Ben Hania goed heeft nagedacht over de vorm. Ze doet ook hard haar best om de waargebeurde feiten te veralgemenen en te verzwaren tot een traktaat tegen een patriarchaat dat de Tunesische Lente te gemakkelijk overleefd heeft. Blijven gaan!