Vier jaar na de compacte brok Purple wou Baroness zoveel mogelijk nieuwe vaten aanslaan. In het uitgestrekte Gold & Grey (twéé kleuren, dus yep: een dubbelaar,...

Vier jaar na de compacte brok Purple wou Baroness zoveel mogelijk nieuwe vaten aanslaan. In het uitgestrekte Gold & Grey (twéé kleuren, dus yep: een dubbelaar, zij het met maar drie kanten) loopt men aldus tegen minimalisme, krautrock, elektronisch gefröbel en kamermuziek aan. Alleen zijn die verbredingen van het geluid vaak náást de typerende, epische metalrock geparkeerd, als excuustruzen. Ook de stem van John Baizley - die loeit als een polderwind bij stormnacht - is soms de lik muurverf waar men doorheen moet kijken om de hele ruimte te kunnen appreciëren. Wat gelukkig vaak genoeg voorvalt: in de spacerock van Pale Sun, de regenboog van synths die doorbreekt in Broken Halo of het als vanouds kolkende Throw Me an Anchor.