Hoe meer diverse muziekjes een mens al heeft gehoord, hoe groter het respect voor zij die iets aparts ondernemen. De Zwitser Elias Raschle lokt je op Sleepdancer (goedgekozen ti...

Hoe meer diverse muziekjes een mens al heeft gehoord, hoe groter het respect voor zij die iets aparts ondernemen. De Zwitser Elias Raschle lokt je op Sleepdancer (goedgekozen titel) mee in een koortsdromerige, hartslagvertragende nacht. Met nauwelijks meer dan verdwaasde dronesynths en een al even slaapdronken sax creëert deze eenzaat electroblueshymnes waarin je wel wat Arthur Russell en A.A. Bondy herkent. In het olijke Born on a Saturday converseert hij veeleer dan hij zingt - alsof de jonge Jonathan Richman in plaats van met een simpele gitaar genoegen nam met een cheesy huppelritme op keyboard dat tot de fabrieksinstellingen behoort. Soms rekent Raschle er ten onrechte op dat de nocturnale sfeerschepping de compositorische onvolmaaktheden wel zal opvangen. Desalniettemin: fraaie cultplaat.