ARNO ****
...

ARNO **** Le coffret essentielrock Parlophone In het lijstje van Meest Onwaarschijnlijke Overlevers van de rock-'n-roll mogen we naast Keith Richards en Ozzy Osbourne nu ook de naam van Arno bijschrijven. Vijfenzestig is hij er vorige maand geworden, maar een toekomst als hangbejaarde ligt nog niet meteen in het verschiet. Pensioennummers genoeg, daar niet van, maar in plaats van ermee te rentenieren heeft le plus beau ze gewoon netjes verzameld in een box: even halthouden en dan weer moedig voorwaarts. Behalve een tentoonstelling en twee verjaardagsconcerten in zijn hometown Oostende wordt Arno's pensioengerechtigde leeftijd dus gevierd met Lecoffret essentiel. De box moet een exhaustief overzicht bieden van Arno's solowerk, maar is het niet: zijn laatste twee soloplaten zitten er niet in wegens verschenen bij een andere platenfirma en ook de originele versie van A la française ontbreekt. Zitten er wél in: de meer dan genietbare bluesplaten van 'nevenprojecten' Charles et les Lulus en Charles and the White Trash European Blues Connection, alsook een bonus-cd met rarities en een dvd met 's mans concert tijdens Theater aan Zee in 2009. Arno heet niet alleen de peetvader van de Belgische rock te zijn, zelf ziet hij zich nog het liefst als een Europees-Angelsaksische chansonnier: een geboren Oostendenaar die vergroeid is met de Franse cultuur, maar ook altijd 'als een oude hoer' heeft opengestaan voor de Angelsaksische muziek die in de jaren zestig op de kusten van zijn hometown kwam aangespoeld. Arno is een icoon in België, een instituut in Frankrijk en Zwitserland - ook al hoort hij er eerder in één thuis - en een gerespecteerd muzikant in Canada and beyond. Zijn 65e verjaardag kreeg zelfs weerklank tot in het Britse Mojo en de Franse krant Le Figaro. Dat Arno's driedelige longbox uit 2002 nauwelijks tien jaar later alweer wordt overruled door een nóg uitgebreidere box, bevestigt dat Arno alleen maar belangrijker is geworden. Zijn très bonte potpourri van blues, chanson en rock blijft uniek in de wereld en vooral de bonus-cd met remixes van pakweg Technotronic en duetten met onder meer Ray Davies illustreert hoezeer le plus beau ook internationaal meetelt. Met TC Matic heeft Arno de belpop zo'n beetje eigenhandig uitgevonden: Marcel Vanthilt was ooit roadie voor de band en onder meer Daan en Stijn Meuris zijn er voor het leven door beïnvloed. Arno redde en passant ook Adamo van de vergetelheid door zijn Les filles du bord de mer tot een hymne te verheffen en voor Stromae is Arno zonder twijfel een leidend voorbeeld. VINCENT BYLOO