Sentaro verkoopt dorayaki's, flensjes gevuld met een zoete bonenpasta, in een rustige buitenwijk van Tokio. In het voorjaar, wanneer de sierkers in bloei staat, durft hij wel eens bloesems in die pasta - 'an' in het Japans - te verwerken maar hip kun je zijn winkeltje niet noemen. Het wordt vooral bezocht door giechelende pubermeisjes die in de buurt school lopen.
...

Sentaro verkoopt dorayaki's, flensjes gevuld met een zoete bonenpasta, in een rustige buitenwijk van Tokio. In het voorjaar, wanneer de sierkers in bloei staat, durft hij wel eens bloesems in die pasta - 'an' in het Japans - te verwerken maar hip kun je zijn winkeltje niet noemen. Het wordt vooral bezocht door giechelende pubermeisjes die in de buurt school lopen. Daar komt verandering in wanneer de stilzwijgende Sentaro op een dag - met tegenzin - de 76-jarige Tokue als zijn keukenassistente aanneemt. Het wat vreemde oudje huivert van het idee dat Sentaro industriële an in bulkverpakking voor zijn pannenkoekjes gebruikt. Ze stelt hem voor de an klaar te maken volgens haar recept, een tijdrovende manier waarbij je de bonen langzaam moet weken, zachtjes inkoken en op de juiste manier spoelen - anders smaakt de vulling te zoet of te bitter. Haar an, die ze met zoveel toewijding en plezier bereidt, maakt de dorayaki's onweerstaanbaar en al snel vormt zich een lange rij voor de zaak. De klanten blijven echter weg als het nieuws de ronde begint te doen dat Tokue lepra heeft. Sentaro ziet zich verplicht om haar te ontslaan maar worstelt met schuldgevoelens. Regisseuse Naomi Kawase noemt Gouden Palm-winnaar Hirokazu Kore-eda als haar leermeester. Zelf is ze ook een habituee in Cannes, waar ze grote sier maakte met autobiografische films vol verstilde natuurlyriek als The Mourning Forest (2007) en Still the Water (2014). In 1997 was ze daar met Suzaku de jongste laureaat ooit van de Caméra d'Or. An - ook bekend als Sweet Bean - mocht drie jaar geleden de sectie Un Certain Regard aan de Azurenkust openen. Sentaro wordt vertolkt door Masatoshi Nagase, die u nog kunt kennen uit Jim Jarmusch' Mystery Train. Kirin Kiki, die Tokue speelt, is vorig jaar gestorven na een jarenlange strijd tegen kanker. De verbondenheid van de natuur vat Kawase hier in de beelden van de sierkers door de seizoenen heen, maar dit is toch meer een sociaal kritische fabel over het onverwerkte verdriet van drie mensen die een surrogaatfamilie gaan vormen.