Een vrouw die vastberaden en met een sappige Australische tongval ' let's go!' schreeuwt? Wel het timbre en accent maar niet de stijl van Courtney Barnett, dus moet Amy ...

Een vrouw die vastberaden en met een sappige Australische tongval ' let's go!' schreeuwt? Wel het timbre en accent maar niet de stijl van Courtney Barnett, dus moet Amy Taylor haar kennel weer hebben losgelaten. Zet u schrap. Niet alleen vanwege de denderende crossover tussen punkrock en metal (eightiesband Gang Green leeft blonder en vrouwelijker voort down under), maar ook omdat Taylor zelf blaft én bijt. Als deze white-trashfeministe in Choices sneert hoe kordaat ze keuzes maakt, dan stááft ze dat ook: hoe zich slutty kleden geenszins intelligentie uitsluit (Laughing), ze niet aarzelt een mes te trekken om 's avonds veilig thuis te raken (Knifey)of ze net zo goed het recht heeft zich dronken voorbij de portier te lullen (Security). U bent gewaarschuwd.