Juni 1967. The Beatles hebben net Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band op de wereld losgelaten, wanneer op het kantoor van manager Brian Epstein een voorstel van de BBC binnenrolt. De Britse openbare omroep plant de allereerste wereldwijde satellietuitzending onder de noemer Our World, een liveprogramma waarvoor allerlei landen hun culturele ambassadeurs mogen afvaardigen, en de Beeb wil dat zijn jongens Groot-Brittannië vertegenwoordigen. Epstein heeft wel oren naar die aanbieding, want hoewel Sgt. Pepper's inslaat als een b...

Juni 1967. The Beatles hebben net Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band op de wereld losgelaten, wanneer op het kantoor van manager Brian Epstein een voorstel van de BBC binnenrolt. De Britse openbare omroep plant de allereerste wereldwijde satellietuitzending onder de noemer Our World, een liveprogramma waarvoor allerlei landen hun culturele ambassadeurs mogen afvaardigen, en de Beeb wil dat zijn jongens Groot-Brittannië vertegenwoordigen. Epstein heeft wel oren naar die aanbieding, want hoewel Sgt. Pepper's inslaat als een bom, hebben de Fab Four het bepaald niet onder de markt. Terwijl de halve wereld ligt te zwijmelen op de tonen van Lovely Rita en With A Little Help From My Friends, houden de ordediensten én de pers namelijk een ware klopjacht op muzikanten die openlijk met hun druggebruik te koop lopen. Eerst was er de rel over Lucy In The Sky With Diamonds, waarmee The Beatles zogezegd sluikreclame maakten voor lsd, en niet veel later ontstond er opschudding vanwege Paul McCartneys pleidooi voor de legalisering van softdrugs. Macca had, na de fel gemediatiseerde arrestatie van Mick Jagger, Keith Richards en Brian Jones wegens het bezit van hasj en amfetamines, een paginagrote advertentie laten afdrukken in The Times met als tekst: 'De wet tegen marihuana is in beginsel immoreel en in de praktijk onwerkbaar'. Kortom, Brian Epstein vindt dat The Beatles, zowel letterlijk als figuurlijk, wat afleiding kunnen gebruiken en in amper tien dagen tijd stomen ze een fonkelnieuw nummer klaar voor 's werelds eerste satellietshow. Al stelt zich één probleem: The Beatles hebben in geen maanden meer opgetreden en bovendien laten de ingewikkelde structuur en het nog complexere arrangement van het nummer - La Marseillaise als intro, blazerpartijen in de refreinen en samples uit zowel Glenn Millers In The Mood als de traditional Greensleeves in de outro - een integrale live-uitvoering niet toe. Dus staat, wanneer John, Paul, George en Ringo op 25 juni '67 All You Need Is Love ten gehore brengen voor 360 miljoen mensen in 26 landen, een deel van de muziek op band. Het nummer maakt hoe dan ook indruk - ook weer niet zó moeilijk aangezien de concurrentie uit klompendansers en aanverwante folklore-acts bestaat. Nog geen twee weken later, op 7 juli '67, wordt All You Need Is Love al in vinylversie naar de platenwinkels versleept. Waarop de vijftiende single van The Beatles meteen uitgroeit tot de - West-Vlamingen opgepast! - hitsige hippiehymne bij the summer of love, een zomer van vrijheid, blijheid, al dan niet artistiek verantwoord nudisme en losbandige seks. Wie, kortom, in april of mei '68 geboren is, weet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hij op de tonen van All You Need Is Love werd verwekt. En moet misschien toch eens een vaderschapstest laten uitvoeren op zijn ouweheer. Super Sounds of the Summer! De komende twee maanden diept Focus Knack wekelijks een zomerhit op uit de annalen van de muziekgeschiedenis. Volgende week: Waterloo van ABBA. Door Vincent Byloo