Op het Spotifyprofiel van Sampha Sisay staat een playlist: 'Sampha: Past + Present'. Zeventien tracks die een idee geven van de aanloop die de Londenaar naar dit album nam. Living My Life Like I Do en Hold On, bijvoorbeeld, twee singles uit 2011 met SBTRKT, met wie hij vaker samenwerkt. Of Valentine, ook vijf jaar oud, een bitterzoet duet met Jessie Ware, en Numbers, een van de hoogtepunten op het bejubelde debuut van FKA twigs, LP1 uit 2014. Een jaar eerder trad de zanger/songschrijver...

Op het Spotifyprofiel van Sampha Sisay staat een playlist: 'Sampha: Past + Present'. Zeventien tracks die een idee geven van de aanloop die de Londenaar naar dit album nam. Living My Life Like I Do en Hold On, bijvoorbeeld, twee singles uit 2011 met SBTRKT, met wie hij vaker samenwerkt. Of Valentine, ook vijf jaar oud, een bitterzoet duet met Jessie Ware, en Numbers, een van de hoogtepunten op het bejubelde debuut van FKA twigs, LP1 uit 2014. Een jaar eerder trad de zanger/songschrijver/ producer voor het eerst in eigen naam naar buiten met de ep Dual, waarop hij behalve zijn schorre soulpijpen ook een kwetsbare, gestileerde vorm van moderne r&b in de vitrine zette. Dat ontging ook Drake niet, die een demo van Sisay gebruikte als basis voor Too Much, van zijn succesalbum Nothing Was the Same (2013). Sprongen vorig jaar mee op de Samphatrein: Kanye West, Frank Ocean en Solange. Zet een gulle greep uit al die producties en featurings bij elkaar, en Sampha had al op een album vol goede songs kunnen bogen. 'Zonde', knaagt ons gevoel. Niet dat Sisay ál zijn kruit verschoten heeft want Process heeft heus wel wat moois in de aanbieding. Opener Plastic 100% demonstreert meteen zijn scherp oor voor detail met plukjes harp, zinderende bastonen en veelvuldige overdubs van zijn eigen stem. Datzelfde trucje - harmonie boven harmonie boven harmonie - past Sampha toe in de sinistere gospel van Blood On Me, en ook in Kora Sings, waarin zijn Afrikaanse wortels, naar boven gestuwd door klaterende percussie, aan de oppervlakte komen. Het was mama die hem motiveerde om voor de muziek te kiezen. 'You would show me I have something, some people call a soul', klink het in (No One Knows Me) Like the Piano, een teergevoelige grafrede met hoog Tom Helsen-gehalte, en een keerpunt op de plaat die Sampha's pijnpuntjes blootlegt. Ook Take Me Inside helt naar meligheid, en teksten zijn niet bepaald 's mans forte, bewijst Reverse Faults: 'I shot the blame and it scattered/ Now there's bullet holes spread across the walls' - écht lekker bekken doet het niet. Ook met Under - meer stemtrucjes, mindere song - groeit de indruk dat Sampha liever producer dan uitvoerder is, dat teamwork hem beter ligt dan soloslim. Process moest zijn grote entree zijn, maar het is slechts schoorvoetend dat Sampha het volglicht betreedt dat nu over zijn vlechtjes schijnt. SAMPHA *** Process soul/r&b Young Turks DOWNLOAD Blood On Me Kora Sings Timmy's Prayer JONAS BOEL