Dat de Yé met de GOOD Music-labelsampler Cruel Summer - u herinnert zich vast wel single Clique - zijn eigen interpretatie van de mixtape op de wereld losliet, was het ultieme bewijs van iets dat we al langer vermoedden: 2012 is het jaar waarin de mixtape mainstream werd. Voor de duidelijkheid: we hebben het hier niet over de compilatiecassettes die u in de jaren negentig voor uw lief maakte, wel over de mixtapecultuur in de hiphop en r&b. Een cul...

Dat de Yé met de GOOD Music-labelsampler Cruel Summer - u herinnert zich vast wel single Clique - zijn eigen interpretatie van de mixtape op de wereld losliet, was het ultieme bewijs van iets dat we al langer vermoedden: 2012 is het jaar waarin de mixtape mainstream werd. Voor de duidelijkheid: we hebben het hier niet over de compilatiecassettes die u in de jaren negentig voor uw lief maakte, wel over de mixtapecultuur in de hiphop en r&b. Een cultuur met wortels in de jaren zeventig en tachtig, toen dj's hun livemixes op tape zwierden en als proeve van bekwaamheid op straat verdeelden. Van Grandmaster Flash tot P. Diddy: allemaal hebben ze in het prille begin van hun carrière cassettes verkocht uit de koffer van hun auto. Met de komst van het internet leek het fenomeen een stille dood te sterven, tot het enkele jaren geleden weer in zwang kwam. In een genre in crisis waarin nieuwe namen moeilijk aan een platencontract raken, tenzij ze pakweg Nicki Minaj heten, vonden artiesten als A$AP Rocky, Danny Brown, Odd Future en Frank Ocean er niets beter op dan hun zelfopgenomen albums, zonder de samples te clearen, gratis op hun Tumblr te zetten voor wie ze wilde downloaden. Niet toevallig de spannendste namen in het genre van de voorbij jaren: de ware vernieuwing hoort u al lang niet meer op cd. Met Instrumental 2 van Clams Casino, Reservation van Angel Haze en 1999 van Joey Bada$$ was ook 2012 een grand cru voor de mixtapecultuur, maar het was vooral het jaar waarin duidelijk werd dat het ook een lucratief medium is. A$AP Rocky, Kendrick Lamar en Frank Ocean braken door als grote namen nadat ze met hun mixtapes de aandacht van de grote labels hadden getrokken. The Weeknd stond met enkel drie mixtapes onder de arm - zonder veel interviews te geven, zonder ooit een fysieke cd te hebben uitgebracht - op het Amerikaanse Coachella Festival. Azealia Banks besloot de bloghype na 212 verder aan te wakkeren door eerst een mixtape uit te brengen en geen full album. Waarmee duidelijk wordt dat mixtapes ook een handige promotietool geworden zijn - ideaal om de blogs te bespelen en je een undergroundcachet te verschaffen. Iets wat ook sneakermerken, kledingwinkels en majorlabels ondertussen doorhebben. Én Kanye, uiteraard. GEERT ZAGERS