Dag Lies, alles goed?
...

Dag Lies, alles goed? Lies Lorquet: Ja, hoor. Alleen ben ik een beetje verward. In het algemeen dan, in het leven, tegenwoordig. Ik weet niet wat er aan de hand is. Sinds twee jaar lijkt het alsof mijn persoonlijkheid een beetje is veranderd. (lacht) Zo kon het weer mij nooit iets schelen, maar sinds kort vind ik de warme zomers van veertig graden fantastisch. Omgekeerd word ik onnozel van wisselvallig weer: is het nu aan vriezen, aan het sneeuwen, aan het regenen, schijnt de zon nu of niet? Verschrikkelijk! In die zeven jaar heeft Mintzkov natuurlijk ook opgetreden en opgenomen. Speel je thuis bas wanneer de groep stilligt?Lorquet: Heel weinig. Alleen als er een nummer passeert dat ik wel zou willen kunnen, of als ik me schuldig voel omdat ik weer eens niks heb gedaan. (lacht)Klopt het dat je van Colin Greenwood van Radiohead een bas hebt gekregen?Lorquet: Ja! Een heel lieve mens. Ik ben hem vier jaar geleden in jammerlijke omstandigheden tegengekomen: op de begrafenis van Lenn Dauphin, een bassist en fotograaf uit Antwerpen. Colin vroeg me wat ik nog als muzikante wilde doen. Ik zei dat ik graag een short-scale-bas wilde. Die hebben een dieper, korter, punchier geluid. Kwestie van misschien meer geïnspireerd te worden. (lacht) Toen zei hij, uit het niets: ah, ik heb er nog eentje, jij krijgt die. Hij vertelde ook dat hij jaloers op mij was. Hij had me op YouTube namelijk zowel met een plectrum als met mijn vingers zien spelen. Ongelofelijk dat hij dat zei. Dus áls ik thuis speel, is het op Colins heel mooie Fender Mustang uit 1976. (lacht)Waarmee kun je de tijd nog meer verdrijven?Lorquet: Dansen! Op techno. Ik ga af en toe naar de Ampere, Club Vaag of de Fuse. Kan ik enorm deugd van hebben. Ik heb onlangs Jeff Mills drie keer gezien. Gewoon luide muziek, bewegen, vaak in mijn eentje maar tussen gelijkgestemde mensen. Zou ik vroeger nooit hebben gedaan. Dat was een verborgen wereld voor mij. Maar momenteel is het mijn ding. Dan kom ik 's morgens thuis en ben ik... oké.Lees je?Lorquet: In het Engels. Dat moest van mijn grootmoeder. Ik was ooit op vakantie bij haar in Frankrijk en ze was boos omdat ik in het Nederlands las. Nu lees ik uitsluitend in het Engels. Dat gaat trager, maar ik merk dat ik meer opneem. Ik heb graag muziekbiografieën maar tegenwoordig ook... Detectives zou ik het niet noemen, maar er mag altijd iets in opgelost worden. (lacht) Ik zit nu bij Garry Disher, van hem heb ik bijna de hele Wyatt-reeks gelezen, over een dief uit de Australische onderwereld. Een andere Australiër die ik goed vind, is Chris Hammer, die beschrijft heel sterk die kleine samenlevingen in de outback. Toch nog even een technotip vragen, Lies.Lorquet: Extrawelt dan, een duo uit Duitsland. En sowieso alles van het Speicher-label. Hard, luid en dansbaar. Al is Extrawelt ook wel melodieus.