Ik schrijf niet zo vaak over beeldende kunst. Meestal weet ik ook niet zo goed wat ik ermee moet. In dit blad lees ik weliswaar Jan Braet en op mijn boekenplank ligt een stapeltje bundels die mij allemaal een inleiding beloven op de beeldende kunsten - grotendeels ongelezen. Toen ik in Brussel naar Rik Wouters ging kijken, moest ik dus mijn best doen om de aandacht erbij te houden. De man kan schilderen, en beeldhouwen ook, maar het is niet hard gelogen dat ik me het meeste amuseerde met de soms la...