Frederi De Wilde, een Belgische kunstenaar die de grenzen tussen kunst, technologie en wetenschap verkent, heeft zich ingeschreven voor de architectuurwedstrijd die is uitgeschreven om de nieuwe spits van de Parijse Notre-Dame te ontwerpen. De Wilde wil voor een ontwerp gaan dat nog zwarter is dan het zwart dat wij kennen.

'Het is als een feniks oprijst uit de as van de Notre-Dame, toont een spoor van zijn drama. Het verlies wordt zichtbaar gemaakt in het donkerste materiaal dat er bestaat', zegt de kunstenaar. 'De ultrazwarte torenspits gemaakt door middel van nanotechnologie is een 21ste-eeuwse bijdrage op het gebied van kunst, wetenschap en technologie. Het ontwerp zweeft tussen aan- en afwezigheid en daagt onze perceptie uit.'

De Wilde liet zich naar eigen zeggen inspireren door de Franse kunstenaar Yves Klein, die beroemd werd met zijn eigen variant van de kleur blauw. 'Alleen wanneer een kunstenaar de moed heeft om op te lossen in de lege ruimte, in de Leegte, zal hij echt iets nieuws, essentieels, maar toch ondogmatisch en potentieel zinvols kunnen creëren voor iedereen', zegt De Wilde. 'De spits wordt visueel gereduceerd tot een zwarter dan zwart silhouet dat alle licht opvangt. Een perfecte zonnecel die de groene visie versterkt van de lichtstad.'

Derde kandidaat

Vorige week donderdag had een andere Belgische kunstenaar, Wim Delvoye, al gemeld dat hij deelneemt aan de internationale architectuurwedstrijd voor de heropbouw van de Notre-Dame in Parijs. De toren van de kathedraal - het werk van de 19de-eeuwse architect Eugène Viollet-le-Duc - brak vorige week af na een zware brand. De Franse premier Edouard Philippe kondigde twee dagen later aan dat Frankrijk een wedstrijd zou organiseren om te beslissen of en hoe de toren van de Notre-Dame vervangen zal worden.

Naast landgenoot Wim Delvoye en het Londense architectenbureau Foster + Partners van de wereldvermaarde architect Norman Foster, is Frederik De Wilde de derde kandidaat die een gooi doet naar de opdracht om een nieuwe torenspits te mogen maken voor Parijs. 'Ik denk dat ik met mijn ontwerp, dat zich bevindt op het snijpunt van kunst en wetenschap, inspeel op de geschiedenis van de torenspits, die zwartgeblakerd en pikzwart van het roet uit de brand kwam. Je maakt zo als kunstenaar iets positiefs van een negatief verhaal', legt hij uit.

'Daarnaast past het ontwerp van de ultrazwarte spits ook in de klimaatambities van de stad die een beleid voert om koolstof of carbon uit de lucht te halen. Het kunstwerk past zo ook in een groene visie en in de hedendaagse uitdaging om innovatief te werk te gaan. Ten slotte staat de zwarter dan zwarte spits ook symbool voor een zonnecel die alle licht absorbeert, en dat is iets unieks voor een stad die ook als lichtstad te boek staat', besluit De Wilde.