Aaah, de Belgische zomer. Te warm om te werken en te vochtig om te bewegen. Daarom worden we voor één seizoen sociaal. Want dan maar naar die buren met dat zwembad, naar de barbecue van de buurt of traag met de fiets tot het dichtstbijzijnde terras. Wat doen we daar? Typische zaken. Een pintje drinken en flauwe moppen vertellen. Maar misschien ook nu en dan eens een opinie delen.
...

Aaah, de Belgische zomer. Te warm om te werken en te vochtig om te bewegen. Daarom worden we voor één seizoen sociaal. Want dan maar naar die buren met dat zwembad, naar de barbecue van de buurt of traag met de fiets tot het dichtstbijzijnde terras. Wat doen we daar? Typische zaken. Een pintje drinken en flauwe moppen vertellen. Maar misschien ook nu en dan eens een opinie delen. De journalistiek is godverdomme goed bezig, zei ik bijvoorbeeld onlangs nog, en nu zeg ik het weer. Ik kan me echt geen enkel moment in de voorbije 170 jaar herinneren dat het zo goed ging, en ik moet in oktober nog 38 worden. Kortom, deze op niks anders dan mijn persoonlijke ervaringen gebaseerde stelling kan niets anders dan de bikkelharde waarheid zijn, en anders laat ik het Jean-Marie Dedecker wel bevestigen in Terzake. Daarom nog enkele bemoedigende woorden, alvorens ik tot ergens in augustus onbezoldigd in zomerreces ga. Blijf dezelfde vier mensen vragen als experts. Waarom riskeren met iemand nieuw? Riskeren is voor losers! En losers worden zeker geen journalisten. Trouwens, als je nu net die vier mensen gevonden hebt die zowel over Europees recht als Aalst carnaval, het lot van de grijze garnaal, maar ook fictieve onderwerpen zoals het populaire Game of Thrones of de strategie van SP.A een sterk onderbouwde visie hebben, dan wil je ze toch nooit meer kwijt? Echt... nooit... meer. Blijf alstublieft met dat pseudopuberale oogrollen en die gekke gezichten je mening duidelijk maken na een nieuwsreportage of een politieke quote ter rechterzijde. Dat jouw opinie alleen voor debatprogramma's of een laatavondshow is weggelegd? Nonsens. Jij bent het anker dus jouw gedacht mag opgedrongen worden. En onderschat ook zeker niet het positieve effect bij de mensen die van een andere strekking zijn dan jij, die gaan zeker hun mening herzien! Klein puntje van opbouwende kritiek misschien: meer emo nog, please! Het zijn emotionele tijden, de mensen hebben dat nodig. De tijd dat de kleine, menselijke kant iets voor in Jambers was, ligt gelukkig achter ons. Graag deze aanpak op alle zenders, in alle kranten en met betrekking tot liefst elk onderwerp. Want met wat zitten we anders? Feiten. En wat vinden we van feiten? Saai! Nee, meer gewone mensen aan het woord, al zeker als ze bekend zijn en iets emotioneels te melden hebben dat van ver of dichtbij met de latente actualiteit te maken heeft. Vaderdag? Zoek godverdomme iemand die wel vader wil zijn maar het niet kan! Oh my god, hoe erg is dat? Kei-erg. Lang stuk, graag, hop hop hop. Blijf het buitenlands nieuws wegsteken. Niks stommer dan nieuws uit een ander land. Hoe zinloos is dat? Het is niet alsof we er zelf wonen of zo! Misschien gaan we er op reis, ja, en dan is wel het laatste wat we willen opgescheept zitten met saaie kennis over de plaats. Het is toch altijd slecht nieuws, en op vakantie gaan we net om even nergens aan te denken. Zie, daar heb je het al. Ik word helemaal emotioneel van het idee. Wat met alle mensen die zich niet kunnen ontspannen op vakantie? Willen we hun emoties misschien botweg negeren? VIND HEN NU! Fijne zomer! Laat niks weten uit het buitenland!