Locaties: Antwerpen, Brussel
...

Zijn signaturemove is 'een soort hotline bling met één arm onder de oksel', maar die toont regisseur Lukas Dhont niet op de set van zijn eerste langspeler. 'Het dansen laat ik liever over aan de professionals.' Samen met de gerenommeerde choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui bespreekt Dhont hier een volgende take. Het team van Ballet Vlaanderen, waar Cherkaoui artistiek directeur is, en tientallen leerlingen van de Koninklijke Balletschool Antwerpen warmen ondertussen op. 'Sidi is een absolute poëet', zegt Dhont later. 'Hij slaat een brug tussen moderne en klassieke dans en doorprikt daarmee een bepaalde norm. Dat doet Lara, mijn hoofdpersonage, ook.' Lara is een transgenderballetbelofte die zoekt naar haar volmaaktste performance. 'Ze legt, net als ikzelf, de lat erg hoog. Ze is niet alleen een perfectioniste aan de barres. Alles moet en zal voldoen aan haar idee van vrouw-zijn. En dat terwijl ze als puber-in-hormoonbehandeling nog vastzit in dat mannelijk lichaam en alle bijbehorende verwachtingen.' Die interne strijd vertaalde Cherkaoui in choreografieën. 'Veel aandacht gaat daarbij uit naar aanrakingen. Die zijn voor alle pubers al onwennig, en des te meer voor iemand die haar eigen lichaam afzweert. Het tempo ligt ook hoog. De kijker voelt zo hoe Lara - in de scène die we straks filmen danst ze voor het eerst als meisje - over haar fysieke schreef gaat. 'Lara moet de andere ballerina's constant bijbenen. Dansen op de teentoppen, een typisch vrouwelijke techniek die een specifieke training vergt, speelt een belangrijke rol. Die techniek moet ze nog volledig aanleren, net als Victor Polster trouwens, de jonge, mannelijke danser die haar vertolkt. Ze moet haar voeten daarbij ook in spitzen persen, balletschoenen met een verharde tip. Een mooi symbool van hoe ze haar lichaam ingrijpender manipuleert.'