'Zo ben ik: ik breek alles af', flapt Koen Mortier eruit wanneer hij merkt dat een van de veren in zijn engelenvleugels scheefzit. De vleugels zijn een idee van de fotografe en sluiten mooi aan bij zijn film, die Filmfestival Oostende opent en meteen daarna doorreist naar Toronto voor het belangrijkste filmfestival van Noord-Amerika. In Engel vertelt Mortier over de coup de foudre tussen twee gevallen engelen. Hij is een verslaafde wielerkampioen die naar Senegal is gevlucht, zij een prostituee die nog nooit van de koers heeft gehoord. Komt u dat bekend voor? Dan hebt u Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten gelezen, de novelle van Dimitri Verhulst die Koen Mortier als startpunt gebruikte. Kan ook: u herinnert zich de trieste dood van Frank Vandenbroucke. De begenadigde wielrenner die in 1999 met groots machtsvertoon Luik-Bastenaken-Luik won, stierf op 12 oktober 2009 in de armen van een prostituee in Senegal. In het grijsgedraaide nummer Ploegsteert omschrijft Het Zesde Metaal hem als 'God is van onze parochie en rijdt met de fiets'.
...