LOCATIE: België, Roemenië
...

'We passen goed bij elkaar', zegt Alina Serban, met de huwelijksuitnodiging van Pamela, haar eerste filmpersonage, in de hand. 'Pamela en haar Bruno zijn een geloofwaardig koppel.' Regisseuse Marta Bergman, voordien actief als documentairemaakster, laat haar acteurs net even uitblazen van een vrij lange take. En daarin zat het er bovenarms op tussen Bruno en Pamela. Hij had bij het renoveren van zijn appartement iets weggegooid van Pamela (net als haar vertolkster Serban een Roemeense Romavrouw), die hij via een huwelijksbureau had leren kennen. Voor haar was dat de druppel en ze besloot te vertrekken. 'Qua uiterlijk passen ze inderdaad goed bij elkaar', knikt Serbans tegenspeler Tom Vermeir - u kent hem als Frank uit Belgica en vroeger als lid van rockgroep A Brand. 'Karakterieel is het andere koek. Bruno is slecht met vrouwen, hij begrijpt ze niet. Hij is een schuchtere vertegenwoordiger in medisch materiaal die in het appartement dat hij van zijn oma heeft geërfd zit te vegeteren. Pamela is net heel impulsief. Zij vond haar Romagemeenschap te beklemmend en liet alles, inclusief haar dochtertje, achter om bij Bruno te gaan wonen. Hier in België is ze eenzaam. Niet alleen omdat ze haar dochtertje mist, ook omdat ze hier niemand kent, geconfronteerd wordt met een enorm cultuurverschil en op een taalbarrière stuit. Bruno en Pamela proberen hun relatie te doen werken - het huwelijk is al gepland - maar alles loopt alsnog mis. Seul à mon mariage is een mooi verhaal over verloren lopen in de wereld, over een mislukkende relatie tussen een wereldvreemde en een vreemdelinge in ons Westen.'