Toffe pee, die Channing Tatum. Kent wat van gezelligheid. Spreekt niet met de pers af in de gebruikelijke karakterloze hotelkamer, maar in een naar wiet geurende, groezelige kroeg op de Amsterdamse Wallen. Hij moet alleen nog een beetje aan zijn timing werken: in de voormiddag ligt Europa's bekendste hoerenbuurt er triester bij dan een tandeloze junkie met kapotgespoten aderen en uitgedoofde ogen. De stoners, fuifbeesten en hoerenlopers zijn gevlucht voor het zonlicht en het is nog te vroeg voor de eerste trosjes brave toeristen. Het ruikt in de oude straten naar gemorst bier, braaksel en urine. Als je niet uitkijkt, glijd je uit over pizzapunten, bakjes patat of de bolletjes kaarsvet die nepdealers aan ladderzatte Wallengangers verkopen als crack. Als je wel uitkijkt trouwens ook.
...

Toffe pee, die Channing Tatum. Kent wat van gezelligheid. Spreekt niet met de pers af in de gebruikelijke karakterloze hotelkamer, maar in een naar wiet geurende, groezelige kroeg op de Amsterdamse Wallen. Hij moet alleen nog een beetje aan zijn timing werken: in de voormiddag ligt Europa's bekendste hoerenbuurt er triester bij dan een tandeloze junkie met kapotgespoten aderen en uitgedoofde ogen. De stoners, fuifbeesten en hoerenlopers zijn gevlucht voor het zonlicht en het is nog te vroeg voor de eerste trosjes brave toeristen. Het ruikt in de oude straten naar gemorst bier, braaksel en urine. Als je niet uitkijkt, glijd je uit over pizzapunten, bakjes patat of de bolletjes kaarsvet die nepdealers aan ladderzatte Wallengangers verkopen als crack. Als je wel uitkijkt trouwens ook. Het moet zowat het enig moment van de dag zijn dat de raamprostituees niet thuis geven en een borrel wel heel erg ongepast is. En net dan geeft Tatum rendez-vous in de Red Light Bar. Met de ene journalist speelt de Hollywoodster darts, met de andere pool. Wij houden het op tooghangen en daar hoort een minimum aan toogpraat bij. - Mag jij wel pintelieren? - Hoezo? - Slecht voor je sixpack, goed voor een bierbuik. - Hey, ik eet en drink wat ik wil. Ik heb geen probleem met een paar biertjes. In een bar drink je. Waarom zou je anders naar een bar gaan? *** Natuurlijk is de sfeer wat geforceerd: de kroeg is afgehuurd, de tapkranen blijven dicht en een ervaren buitenwipper houdt de wacht. De journalisten staan in de rij en voor lange gesprekken is geen tijd. Maar ergens typeert het de 37-jarige acteur wel om deze bar te verkiezen boven een hotelsuite. Hij gaat graag zijn eigen weg en het decor sluit zowel aan bij Logan Lucky, de film die hij hier promoot, als bij het imago dat hij bestendigen wil: dat van Joe Sixpack. Zij het dan wel een Joe die geen mal figuur slaat als hij moet doorgaan voor een energieke straatdanser (Step Up), olympisch kampioen worstelen (Foxcatcher), Gene Kelly-epigoon (Hail, Caesar!), supersoldaat (G.I. Joe) en stripper die de vrouwen van zijn lijf moet schudden (Magic Mike). Tatum dankt zijn carrière aan zijn triceps en zijn knappe kop. Tijdens zijn schooljaren blonk hij alleen uit in sport en hiphopdansen. Voor voetbal vond men hem te wild, in American football was hij sterk genoeg om in aanmerking te komen voor een sportbeurs aan het Glenville State College in West Virginia. Toen dat niks werd, probeerde hij rond te komen als dakwerker en stripper. Uiteindelijk verhuisde hij naar Miami omdat hij 'iets met zijn leven wilde aanvangen'. En daar doen de buikspieren hun ding. Tatum wordt op straat aangesproken door een agent die hem aan modellenwerk helpt voor onder andere Abercrombie & Fitch. Op reclamespots en muziekvideo's volgen in 2006 twee hoofdrollen in films die elk op hun manier opvallen: het indiedrama A Guide to Recognizing Your Saints rijgt de positieve recensies aaneen en dansfilm Step Up is een succes dat zal uitgemolken worden in menige sequel. De kersverse acteur wordt aanvankelijk vooral als lekker ding uitgespeeld. In de mierzoete tranentrekker Dear John (2010) speelt hij een militair die niet bij zijn liefje kan blijven. In Michael Manns misdaaddrama Public Enemies (2009) heet zijn personage zelfs Pretty Boy Floyd. Als je hem in White House Down (2013) gehuld in een marcelleke terroristen ziet afknallen, is het niet moeilijk om in Tatum niet meer dan een niet al te snuggere, saaie spetter te zien, maar hij heeft veel meer pijlen op zijn boog en laat ijdelheid nooit in de weg staan van een nieuw avontuur. Hij doet het uitstekend als onzekere worstelkampioen in het duistere, door Cannes geselecteerde Foxcatcher (2014) van Bennett Miller. In de populaire actiekomedie 21 Jump Street (2012) vormt hij probleemloos een komisch duo met de volleerde komische acteur Jonah Hill. Quentin Tarantino cast hem in de western The Hateful Eight (2015), de zussen Wachowski in de sciencefictionfilm Jupiter Ascending (2015). Wanneer de Coen-broers hem vrage, voor enkele homo-erotische dansscènes in Hail, Caesar! (2016), hijst Tatum zich in een gay matrozenpak en danst hij als de reïncarnatie van Gene Kelly, waar hij overigens verbazingwekkend goed mee weg komt. Een mijlpaal in zijn carrière is Steven Soderberghs Magic Mike (2012), gebaseerd op Tatums eigen - korte - ervaring als stripper. De film, die amper 7 miljoen dollar kostte, brengt alleen al in de cinema 127 miljoen op. Vrouwen zijn zot van Tatums buikspieren en ophitsende bewegingen, en niet alleen bij hen: hij scoort bij jongeren, gays, vrouwen, venten, voor een deel omdat de mooie jongen zich steevast presenteert als gewone jongen. Ook de stripper in Magic Mike wil liever meubelmaker zijn. In de komische kraakfilm Logan Lucky doet Tatum zich opnieuw voor als een man van het volk. Met een dieet van hamburgers, pizza's en bier creëerde hij een wat vadsiger uiterlijk, op maat van Jimmy Logan, de mankende, gescheiden, ontslagen ex-footballspeler die hij vertolkt. Met zijn eenarmige broer Clyde (Adam Driver), twee rednecks, een coiffeuse en de veroordeelde explosievenexpert Joe Bang (de platinablonde Daniel Craig) wil hij de kluis van een autocircuit kraken tijdens de drukst bijgewoonde race van het jaar. Het enig verschil met die andere Soderbergh-heist movie - Ocean's Eleven (2001) - is dat de krakers deze keer geen maatpakken maar overalls dragen. Maarre, Soderbergh, was die het een paar jaar geleden niet op filmpensioen gegaan? Ja, maar ook achter de schermen mengt Tatum zich graag in de debatten. Hij zou de man zijn die Soderbergh overtuigde om opnieuw een bioscoopfilm te draaien. Channing Tatum: De man die Soderbergh overtuigde om opnieuw films te maken? Klinkt zeer goed, ik zou willen dat ik dat kon claimen. Je hebt toch je best gedaan? Tatum: Dat kan ik niet ontkennen. Maar ken je Soderbergh een beetje? Die kun je niet overhalen om iets tegen zijn zin te doen. Ik denk dat hij oprecht goesting had in een comeback. Voor een groot stuk omdat hij zin had om het eens helemaal anders aan te pakken en een beetje met het systeem te rammelen. Met ons tweetjes hebben we een mooie traditie van out of the box denken. Zoals met Magic Mike, een film die je samen met Soderbergh op het getouw zette én financierde. Dat heeft jullie bepaald geen windeieren gelegd. Tatum: Samen films maken gaat ons goed af. Ik denk niet dat we nog zullen samenwerken zonder dat we volbloed partners zijn. In de coulissen zijn we gelijken. Dat verloopt vlotjes en losjes, ook al stellen we alles in vraag: hoe we een productie op poten zetten, hoe we de film verkopen, hoe we die uitbrengen... Wat is jullie aanvalsplan? Tatum: Het idee is eenvoudig. De filmstudio's maken geen films als Logan Lucky meer. De geringe omvang van het project en het type staat hen niet aan. Hun model is toegespitst op gigantische blockbusters, zoals de superheldenfilms. Het wordt almaar moeilijker om nog iets anders van de grond te krijgen. Tegelijk leven we in het digitale tijdperk. Je moet niet meer gigantische filmbobijnen naar alle uithoeken van de wereld verschepen. Filmdistributie is veel eenvoudiger geworden. Soderbergh en ik trachten een financieel rendabel model te ontwikkelen waardoor je weer films als Logan Lucky kunt maken. Logan Lucky stelt de werkloze rednecks uit North Carolina of West Virginia niet voor als bange, boze, blanke Trump-kiezers maar als schavuiten die zichzelf wel een weg uit de miserie banen. Mooi. Warm. Maar wat is het achterliggend idee? Tatum: Onze discussies gingen nooit rechtstreeks over president Trump, een bepaald type Amerikaan of de Red States. Maar op de achtergrond speelt dat wel, ja. Ik ben met Logan Lucky door de Rust en de Bible Belt getrokken. In Harlan County, een van de armste county's in de VS, vertelden de mensen mij dat ze helemaal geen grote fans van Donald Trump waren. Hij leek alleen hun beste optie te zijn. Hilary Clinton zagen ze om uiteenlopende redenen niet zitten. Veel werkmensen zitten op dit moment zéér slecht bij kas, vooral in de streken die groot geworden zijn door de steenkoolindustrie maar nu door diezelfde industrie gedumpt zijn. Van de ene dag op de anderen sloten ze de mijnen en verdwenen ze met de noorderzon. Dat zou overal een ramp zijn. Wat zou Hollywood doen als de filmindustrie er ineens wegtrekt? Los Angeles zou een prachtige stad blijven maar hoe vang je het verlies op van een sector waar je economisch van afhangt. Je speelt toch niet toevallig een working class hero? Tatum: Er steekt echt wel een boodschap in de film maar we brengen die niet op al te zwaar op de hand. Logan Lucky vertelt veel over de Amerikaanse cultuur en economie en is gesitueerd in een regio die bitter weinig aan bod komt. Maar je kunt ernaar kijken zonder depressief te worden. Soderbergh maakt het allemaal behapbaar. Hij stond erop om voor zijn comeback in de bioscopen iets leuks maken. In veel geïsoleerde stadjes is er sinds de steenkoolindustrie er wegtrok geen economische reden meer om er te blijven. Maar niemand verlaat zomaar de plek waar je familie al generaties lang woont. Dus moeten er oplossingen gezocht worden. Logan Lucky gaat over die mensen. Mensen die verwoed proberen uit te vissen hoe ze de touwtjes aan elkaar kunnen knopen. Onderschat ze niet. Ze zijn vindingrijk en slim, ze vinden wel een oplossing. Logan Lucky is - na Haywire, Magic Mike en Side Effects - je vierde samenwerking met Soderbergh. Je acteerde ook al voor Tarantino, Michael Mann, Bennett Miller en de Coen-broers. Niet slecht voor een voormalig model. Ik ga niet vragen wie nou de beste filmregisseur is, maar wie nodig je uit als je hier in de rosse buurt wil pintelieren? Tatum: Man toch, ik zou ze allemaal uitnodigen want ze drinken allemaal graag een glas. (lacht) Ik zou er vooral veel geld voor over hebben om Soderbergh en Tarantino eens neus tegen neus te zien staan. Ze zijn allebei briljante cineasten en hebben allebei een encyclopedische filmkennis. Ze lijken alles te weten over elke film die ooit gemaakt is. Maar - en dan maakt het zo interessant - ze houden er heel verschillende en felle meningen op na over hoe je een film maakt en wat je met film beoogt. Ik wil een fortuin op tafel leggen om ze dat te zien uitvechten. (lacht) Met hun passie en hun eigengereidheid, dat moet vonken geven. Je brengt me op ideeën. Eens zien of ik ze niet tot hier krijg. (lacht)