Tim Mielants zocht en vond in jou de Vlaamse versie van Stallone in Cop Land.

Kevin Janssens:(gespeeld verontwaardigd) Stallone? Ik dacht dat we hadden afgesproken om Colin Farrell in The Lobster te namedroppen, Tim. Mijn dieet met onder meer liters en liters Häagen-Dazs - in de microgolfoven gesmolten voor een snelle inname - heb ik alvast van Farrell afgekeken. Natuurlijk snap ik wat Tim bedoelt, maar ik zie mezelf nu niet bepaald als de Vlaamse Sylvester Stallone.

Nooit getwijfeld toen hij je vroeg om zeventien kilo aan te komen, tot je over de Meir kon lopen zonder dat er nog één vrouw omkeek?

Janssens: Ik vertrouw Tim honderd procent, dus hij kan me alles vragen. En kom, het is nu niet dat vrouwen nog zo vaak omkijken naar mij, ik ben bijna veertig. (lacht) Het was vooral vervelend toen ik halverwege dat dieet naar een trouwfeest moest, een kostuum uit de kast nam en mijn broek niet eens meer over mijn billen kreeg. (droog) Dus ben ik maar in een trainingspak naar die receptie gegaan. 'Sorry, jongens, hier had ik even geen rekening mee gehouden.' Om nog maar te zwijgen van wat dat met je hoofd doet. Je zelfbeeld krijgt een deuk, hè. Ik had plotse stemmingswisselingen en lag soms te huilen op de sofa zonder dat ik goed wist waarom.

Ik lag te huilen op de sofa zonder dat ik wist waarom.

En net op dat moment, wanneer je zelfbeeld aan diggelen ligt, zegt Mielants: 'Oké, speel nu maar alles uit.'

Janssens: Naakt is ook maar een soort van kostuum. Al had Facebook dat blijkbaar anders begrepen toen het onze trailer wraakte. (grinnikt) Heel raar hoe dat nog steeds een taboe is in tijden waarin je twee klikken verwijderd bent van de goorste porno.'

Tim vond het mooi om te zien hoe jij eigenlijk ook een Patrick had kunnen zijn, als de dingen wat anders waren gelopen. Snap je wat hij bedoelt?

Janssens: Tim denkt dat ik meer Patrick in mij heb dan ik laat uitschijnen, en misschien is daar wel iets van aan. Wat niet wegneemt dat hij een enorm risico heeft genomen door mij te casten, want Patrick staat echt heel ver van mij af. Hooguit zijn we allebei nogal sociaal gesloten, in grote groepen blijf ik ook liever wat op een afstand. Maar daar houdt het zowat op.

Je steekt jouw eigen ambitie nooit onder stoelen of banken. Kan jij een ambitieloos figuur als Patrick zelfs maar snappen?

Janssens: Ik heb het toch geprobeerd, al weet ik echt niet hoe ik verder zou moeten zonder doelen in mijn leven. Vroeger kwam die ambitie vanuit een soort bewijsdrang, vandaag wil ik er alles uitknijpen wat er uit te knijpen valt. En mezelf blijven uitdagen.