Hij woont al zijn hele leven in Spanje, ziet eruit als een bonkige macho, spreekt Engels met een vet zuiders accent en draait zijn hand niet om voor een schurkenrol meer of minder. Toch hield dat Javier Bardem (49) niet tegen om een prominente plek in Hollywood, en rollen in films van topregisseurs als de broers Coen (No Country for Old Men), Ridley Scott (The Counselor) en Sam Mendes (Skyfall) te bemachtigen. Meer nog: hij veroverde zowaar ook het hart van Penélope Cruz. Sinds 2009 vormen de twee zowat het beroemdste, meest sexy echtpaar van Spanje en voeden ze samen twee kinderen op: de zevenjarige Leo en de vierjarige Luna.
...

Hij woont al zijn hele leven in Spanje, ziet eruit als een bonkige macho, spreekt Engels met een vet zuiders accent en draait zijn hand niet om voor een schurkenrol meer of minder. Toch hield dat Javier Bardem (49) niet tegen om een prominente plek in Hollywood, en rollen in films van topregisseurs als de broers Coen (No Country for Old Men), Ridley Scott (The Counselor) en Sam Mendes (Skyfall) te bemachtigen. Meer nog: hij veroverde zowaar ook het hart van Penélope Cruz. Sinds 2009 vormen de twee zowat het beroemdste, meest sexy echtpaar van Spanje en voeden ze samen twee kinderen op: de zevenjarige Leo en de vierjarige Luna. Naast de echtelijke sponde delen Bardem en Cruz ook af en toe het witte doek. Zo waren ze eerder te zien in Jamón, Jamón, de kinky cultklassieker van Bigas Luna die in 1992 hun carrière een kickstart gaf, én in Woody Allens Vicky Cristina Barcelona, de romcom die hen ook buiten beeld in elkaars armen dreef. Aan die gezinscataloog voegen ze deze maand twee titels toe. Onlangs kwam Everybody Knows in de zalen, een suspensedrama van de tweevoudige Iraanse Oscarwinnaar Asghar Farhadi. Vanaf volgende week komt daar de biopic Escobar bij. In die familiale productie - Cruz produceerde, hun buddy Fernando León de Aranoa regisseerde - vertolkt Bardem de Colombiaanse drugsbaron Pablo Escobar. Cruz speelt Virginia Vallejo, een gerespecteerde journaliste die een tijdlang Escobars minnares was, maar tot inzicht kwam toen ze dreigde meegezogen te worden in een spiraal van corruptie en excessief geweld. 'Pablo en Virginia waanden zichzelf de koning en de koningin van de wereld', vertelt Bardem. 'Macht maakte hen blind en deed hen morele grenzen overschrijden, hoewel het allebei intelligente, sociale wezens waren. Dat maakt van hun verhaal een universele vertelling over menselijke overmoed.' Er zijn al veel zulke verhalen verteld. Waarom nog een film over Pablo Escobar maken, na de biopic met Benicio del Toro en de tv-serie Narcos? Javier Bardem: Ten eerste: de film is gebaseerd op Virginia Vallejo's boek. Dat biedt een unieke inkijk in Escobars privéleven, met veel cassante, soms onwaarschijnlijke anekdotes. En ten tweede: toen wij aan de film begonnen - Penélope, Fernando en ik zijn er al tien jaar mee bezig - was van Narcos nog geen sprake. Bovendien blijft Escobar zo'n larger-than-lifefiguur dat er wellicht nog meer films en series over hem gemaakt zullen worden. Hij is de personificatie van de war on drugs, de originele drugsterrorist. Hij is bijna een archetype, een incarnatie van losgeslagen ambitie, zoals Scarface of Charles Foster Kane. Ik heb in mijn carrière veel rollen aangeboden gekregen als drugsdealer of gangster. Dat krijg je met die kop en dat accent van mij. (lacht) Maar ik heb meestal geweigerd, omdat het alleen maar ging om de clichématige, gewelddadige macho. Dat was Escobar zeker ook, maar in deze film krijg je ook de zachtere, romantische kant van het monster te zien. Loop je daarmee niet het risico dat je misdaad glamoureus maak? Bardem: Misdaad heeft nu eenmaal een glamoureuze kant. Macht maakt sexy, dat is net het angstaanjagende eraan. In Colombia, waar we tien weken lang hebben gedraaid, was de overheid niet blij met de film, of met Narcos. Maar als je de sloppenwijken van Medellín ziet, de stad waar Escobar is opgegroeid, begrijp je beter waarom hij zo populair en almachtig kon worden, en waarom veel mensen ook vandaag nog naar hem opkijken. Hij zorgde voor werk, bouwde scholen, ziekenhuizen en speelpleintjes. Hij deed dingen voor een straatarme gemeenschap die zich door de overheid volledig in de steek gelaten voelde. Dat zijn geld smerig was en er bloed aan zijn handen kleefde, nam men er wel bij. Je nam er zelf ook Escobars bolle buik en krulhaar bij. Bardem: Acteren blijft altijd een beetje een verkleedpartij met een artistieke strik rond. Het fysieke aspect van acteren heeft me altijd al geboeid, de mogelijkheid om in iemand anders te verdwijnen. Ik heb veel beelden van Escobar bekeken. Hoe hij praat, beweegt, ademt. Ik zie hem als een nijlpaard, zijn favoriete dier. Stevig, log en slim, maar tegelijk een koelbloedige moordenaar. Is het makkelijk om zo'n monster tussen de opnames van je af te schudden? Bardem: Ik heb thuis twee andere monsters rondlopen. Dan gaat dat vanzelf. (lacht) Als je na de opnames thuiskomt, dan willen je kinderen hun papa zien en niet Escobar. Ik zit ook al lang genoeg in dit vak om te weten hoe je een personage een plek moet geven. Als de regisseur 'cut' roept, verdwijnt Escobar meteen. In dit geval was het zelfs makkelijker dan anders, omdat Penélope mijn tegenspeelster was, mijn beste maat Fernando de regisseur en onze kinderen op de set rondliepen. Eigenlijk zou ik het niet mogen zeggen, omdat het zo'n ernstig onderwerp is, maar het voelde aan als een vakantie met het hele gezin.