Toen hij in 2012 in Peter Monsaerts Offline de ex-gevangene Rudy speelde, gold Wim Willaert nog als geheimtip onder kenners. Nu ze elkaar weerzien voor Le ciel flamand is hij dankzij Eigen kweek en Gilles Couliers Bevergem, in wiens Cargo hij later ook nog meedoet, een echte BV geworden.
...

Toen hij in 2012 in Peter Monsaerts Offline de ex-gevangene Rudy speelde, gold Wim Willaert nog als geheimtip onder kenners. Nu ze elkaar weerzien voor Le ciel flamand is hij dankzij Eigen kweek en Gilles Couliers Bevergem, in wiens Cargo hij later ook nog meedoet, een echte BV geworden. Wim Willaert heeft Monsaerts drama over drie generaties vrouwen en hun baanbordeel nog niet gezien. Dat is een principekwestie. 'Ik wil de film alleen maar zien als hij af is', zegt de man die het West-Vlaams op zijn eentje weer hip maakte. 'Ik heb eens een film gezien voordat de klank helemaal afgewerkt was, en dat werkt helemaal niet. Als de klank niet goed zit, word je niet in de film gezogen. Ik moet als een klein kind kunnen kijken: compleet onbevooroordeeld. Als ik vervolgens jank wanneer ik moet janken en lach wanneer ik moet lachen, weet ik dat het goed zit.' WIM WILLAERT: Als ik naar mezelf kijk, is de film niet goed want dat betekent dat ik er door iets uitgehaald werd. Als mensen na een film tegen mij komen zeggen dat ik fantastisch was, ben ik eigenlijk niet tevreden. Ik heb veel liever dat ze in de eerste plaats ondersteboven zijn van de film en dat ze pas in tweede instantie mij fantastisch vinden. WILLAERT: Ja, man, toen ik die zag, was ik nogal van mijn stuk. Je leeft toch elke keer het leven van iemand anders, hè. Voor die kerel in Offline voelde ik nog enige sympathie, maar voor de man die ik nu gespeeld heb? Ik zou er geen pint mee gaan drinken. WILLAERT: Peter is rock-'n-roll. En zijn verhalen ... Ik vond Offline al wreed maf, maar Le ciel flamand is écht een raar filmpje. WILLAERT: Ik denk dat dat de ronde doet, maar ik vind van niet. Ik heb wel op korte tijd veel verschillende filmsets gezien en kan echt geen namen onthouden. Dan zit ik 's avonds in het adresboek te kijken wie nu weer de eerste assistent was. Je zou dat kapsones kunnen noemen, maar eigenlijk is het gewoon een slecht geheugen. De ster uithangen of allerlei eisen stellen, doe ik nog niet. Misschien volgend jaar.