'Mama, is daar een raid aan de gang?' - 'Nee jongen, dat zijn mensen die op de bus staan te wachten.' Hoe ánders blikt het aan Pokémon GO verslingerde jonge grut de wereld in. Oo...

'Mama, is daar een raid aan de gang?' - 'Nee jongen, dat zijn mensen die op de bus staan te wachten.' Hoe ánders blikt het aan Pokémon GO verslingerde jonge grut de wereld in. Ooit zal die onschuld afschilferen en die wereld bozer worden. Een stuitend geval van oneerlijkheid waaraan onze Waalse broeders van Girls In Hawaii een vierde plaat hebben gewijd. De twinkelende melancholiedjes die daaruit voortvloeien, is men van het gezelschap gaan verwachten. Een nadeel, misschien. Want ondanks een lichte stilistische verschuiving richting elektronica (hoor: de stuwende polsslag van Overrated, wat handjeklap-italodisco in Walk en de feeërieke synthpop die Willow Grove omzwachtelt) voelt de groep er schijnbaar weinig voor om zich aan de bekende invloedssfeer van Grandaddy te onttrekken. Een zaak van niet meer, niet minder.