(Her)beleef Cannes bij u thuis. Het Filmfestival van Cannes kan omwille van de coronacrisis niet doorgaan in de Franse badstad. Van 12 tot 23 mei, de periode waarin het festival normaal gezien had plaatsgevonden, biedt filmdistributeur Cinéart onder de noemer 'Once upon a time in Cannes' dagelijks twee titels uit het archief van Cannes online aan.
...

(Her)beleef Cannes bij u thuis. Het Filmfestival van Cannes kan omwille van de coronacrisis niet doorgaan in de Franse badstad. Van 12 tot 23 mei, de periode waarin het festival normaal gezien had plaatsgevonden, biedt filmdistributeur Cinéart onder de noemer 'Once upon a time in Cannes' dagelijks twee titels uit het archief van Cannes online aan. Wij mogen elke dag vijf video-on-demandvouchers voor één van die twee titels weggeven. Die blijven geldig tot 22 juni en tot 48 uur na activatie. Op het programma vandaag: Das weisse Band, een van de meer tedere films van Michael Haneke.De Oostenrijkse zwartkijker Michael Haneke gaat met deze zoektocht naar de wortels van het kwaad niet meteen de zachtzinnige toer op. Toch is deze Gouden Palmwinnaar een van zijn weinige films waaruit een grote tederheid en compassie spreken. In een dorp in het noorden van Duitsland aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog zaaien een aantal raadselachtige incidenten onrust en verwarring in de ogenschijnlijk vredige gemeenschap. Vooral kinderen lijken het mikpunt van het geweld, al is het lang niet duidelijk wie nu slachtoffer of dader is. Zonder het hardop te zeggen impliceert Haneke dat diezelfde kinderen volwassen zullen zijn als de nazi's twintig jaar later op grondwettelijke wijze aan de macht zullen komen. De barbaarsheid schuilt niet enkel in de onopgeloste wreedheden, maar zit diep verweven in deze repressieve samenleving van fanatieke protestanten en religieus onderbouwd sadisme. Vrouwen, kinderen en lagere klassen worden allemaal op een of andere manier ritueel vernederd en geniepig onderdrukt. De regisseur van Funny Games en Caché observeert het allemaal met zijn gebruikelijke koele afstandelijkheid, in een lumineuze zwart-witfotografie, met tot op de millimeter afgemeten beeldkaders, een roerloze camera en een streng frontale mise-en-scène. Alsof Ingmar Bergman of Carl Dreyer in de stugge boerenwereld van de Duitse fotograaf August Sander gestrand zijn. (Patrick Duynslaegher)