Met prachtige, heel diverse films als Sense and Sensibility (1996), Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000), Brokeback Mountain (2006) en Lust, Caution (2008) vergaarde de Amerikaanse Taiwanees Ang Lee twee Oscars, twee Gouden Leeuwen en twee Gouden Beren. Sinds Life of Pi (2012) hecht hij echter overmatig veel belang aan het gebruik van nieuwe filmtechnieken, en die focus lijkt ten koste te gaan van een goede filmvertelling. Billy Lynn's Long Halftime Walk (2016) was daar al een pijnlijk voorbeeld ...

Met prachtige, heel diverse films als Sense and Sensibility (1996), Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000), Brokeback Mountain (2006) en Lust, Caution (2008) vergaarde de Amerikaanse Taiwanees Ang Lee twee Oscars, twee Gouden Leeuwen en twee Gouden Beren. Sinds Life of Pi (2012) hecht hij echter overmatig veel belang aan het gebruik van nieuwe filmtechnieken, en die focus lijkt ten koste te gaan van een goede filmvertelling. Billy Lynn's Long Halftime Walk (2016) was daar al een pijnlijk voorbeeld van. Als je maar matig geïnteresseerd bent in technologie is Gemini Man zelfs helemaal een ramp. Lee gelooft dat 3D+ en een high frame rate (60 beelden per seconde in plaats van de gebruikelijke 24) de kijker midden in de actie plaatst en test dat voor u uit in een actiethriller die begint in het station van Luik. Will Smith speelt een 51-jarige scherpschutter van een Amerikaanse geheime dienst die het na zijn 72e executie voor bekeken houdt. Een aanslag op zijn leven verbrodt zijn pensioenplannen. Een voormalige mentor blijkt hem gekloond te hebben in een poging om de perfecte, emotieloze soldaat te creëeren. Het klapstuk van de film is een gevecht op leven en dood tussen de 51-jarige Smith en een 28 jaar jongere kopie van zichzelf. Zolang die Fresh Prince-kloon niet in het volle zonlicht moet converseren is hij akelig geloofwaardig. Ook de onderwaterbeelden maken indruk, net als een geweldige actiescène in Cartagena met brommers die als aanvalswapens worden gebruikt en recht op je afkomen. Visueel sluit de film aan bij de grote blockbustergames. Het dieptezicht en de scherpte zijn fenomenaal, maar de beelden zijn onnatuurlijk leeg en steriel. Achtergrondpersonages of decorstukken zijn soms wazig. Die nieuwe snufjes evalueren is moeilijk omdat de film op ouderwetse maar cruciale onderdelen tekortschiet. Het scenario is ontstellend zwak. De vrouwelijke sidekick van de grote held loopt er voor spek en bonen bij. Knullige dialoogjes zijn nodig om een ongeloofwaardig verhaal in stand te houden. Het productplacement van Coca-Cola en Stella Artois is gênant opzichtig. Gemini Man de Jason Bourne of Mission: Impossible van de Lidl noemen is zowel die filmfranchises als de warenhuisketen beledigen. Ook aan zestig beelden per seconde, ook met een dubbele portie Will Smith blijft prutswerk prutswerk. Vreemd dat Ang Lee dat niet inziet.