Ooit ambieerde Kenneth Mercken een carrière als wielrenner, een droom die zijn vader hem met de paplepel had ingegeven. Dankzij zijn goede benen en onuitputtelijk doorzettingsvermogen schopte hij het bijna tot profrenner, tot doping daar een stokje voor stak. 'Ik moest stoppen omdat mijn lichaam niet op epo reageerde', vertelt Mercken. 'Daarom zocht ik naar iets waar ik dezelfde adrenaline kon voelen. En omdat ik voor acteren geen talent had, ben ik regie gaan studeren.'
...