Het is gezellig op de set van Rosie & Moussa, maar dat was luttele momenten geleden, toen de camera's nog draaiden, wel even anders. 'We waren hier Rosies eerste momenten in haar nieuwe kamertje aan het filmen', legt regisseuse Dorothée Van Den Berghe uit. 'Van een chiquere buurt is ze met haar mama net naar een quasi lege flat, vijftien hoog, in Molenbeek verhuisd. De pl...

Het is gezellig op de set van Rosie & Moussa, maar dat was luttele momenten geleden, toen de camera's nog draaiden, wel even anders. 'We waren hier Rosies eerste momenten in haar nieuwe kamertje aan het filmen', legt regisseuse Dorothée Van Den Berghe uit. 'Van een chiquere buurt is ze met haar mama net naar een quasi lege flat, vijftien hoog, in Molenbeek verhuisd. De pluchen panda in haar hand is zowat het enige dat ze heeft meegebracht. Waar haar vader is, wordt Rosie niet verteld. Gaandeweg komt ze erachter dat hij achter de tralies zit. Gelukkig woont ook Moussa, een Marokkaanse drarrie, in het grauwe appartementsblok. Hij zal haar onderdompelen in zijn kleurrijke wereldje. Molenbeek is voor hen een mooie plek, vol avontuur.' U kent Van Den Berghe als de regisseuse van My Queen Karo (2009). Haar nieuwe film is een bewerking van de gelijknamige kinderboeken van Michael De Cock en Judith Vanistendael, met Mourade Zeguendi als Moussa en Ruth Beeckmans en Titus De Voogdt als Rosies ouders. Rosie wordt vertolkt door de elfjarige Savannah Vandendriessche, dochter van danseres Charlotte Van den Eynde. Rosie & Moussa schetst de leefwereld van kinderen van nu, het nieuwe normaal, betoogt Van den Berghe. 'Molenbeek is bepaald niet idyllisch, zul je zeggen. Kijken wij volwassenen naar dat multiculturele, dan zien we breuklijnen. Mijn kinderen staan daar, net als Rosie en Moussa, niet eens bij stil. Dat hun klasje voor de helft uit Marokkaanse jongeren bestaat, is vanzelfsprekend. Met politieke correctheid heeft dat weinig te maken, met realisme wél. Ook een gezinssituatie die afwijkt van de klassieke norm, zoals die van Rosie, is vandaag geen uitzondering. Het traditionele kerngezin is dat haast wel. Dat gezegd zijnde: de film wordt nog speelser dan de boeken.'