De 33-jarige Amerikaan Alex Honnold leeft in een kampeerbusje. Hij is een sociaal onhandige loner, die het minder eng vindt om 'free solo' - zonder touwen of andere hulpmiddelen - rotsflanken te beklimmen dan om met mensen te praten. Sinds kort heeft hij een vriendin ('ze neemt niet veel plaats in in mijn busje'), maar desondanks vindt hij nog te vaak dat ze in de weg zit van zijn jarenlange obsessie: als eerste El Capitan free solo beklimmen.
...

De 33-jarige Amerikaan Alex Honnold leeft in een kampeerbusje. Hij is een sociaal onhandige loner, die het minder eng vindt om 'free solo' - zonder touwen of andere hulpmiddelen - rotsflanken te beklimmen dan om met mensen te praten. Sinds kort heeft hij een vriendin ('ze neemt niet veel plaats in in mijn busje'), maar desondanks vindt hij nog te vaak dat ze in de weg zit van zijn jarenlange obsessie: als eerste El Capitan free solo beklimmen. Op die majestueuze rotswand van bijna een kilometer hoog in Yosemite Park, Californië, heb je ogenschijnlijk nergens houvast. En daar klautert Honnold in juni 2017 als een reptiel tegenop. Dat hij het overleeft, is geen spoiler. Maar die wetenschap maakt Free Solo ook niet minder bloedstollend spannend. Aan zijn ontzagwekkende prestatie, die zelfs volleerde klimmers klamme handjes bezorgt, ging twee jaar voorbereiding vooraf. Het regisseurskoppel Jimmy Chin en Elizabeth Chai Vasarhelyi filmde die voorbereiding én de klim met strategisch geplaatste camera's en drones, waardoor je je als kijker constant en met half toegeknepen ogen afvraagt: is dit een waaghals die zijn leven beu is? 'Ik ben wel degelijk bang om te sterven', zegt Honnold. 'Als ik geen angst voelde, zou ik al vanaf dag één zijn gaan soloklimmen op El Cap.' Hoe was het om jezelf te zien op een groot scherm? Honnold: Ik vond het maar niets. Zeker niet op Imax, waar je hoofd zo groot lijkt. Soms schaam ik me diep. Zo is er die scène waarin ik een soloklimmer vergelijk met een gladiator. Ik had toen net Spartacus gebinged en ik zat dus nog in die sfeer. Heb je de filmmakers beperkt in wat ze konden filmen? Honnold: Nooit. Ik wist zelfs niet wat ze in die twee jaar allemaal gefilmd hadden. Ik heb gewoon mijn leven geleid. Ze lieten me ook geen beelden zien. Dat had me alleen maar van mijn stuk gebracht. Door het succes van Free Solo ben je nu een rolmodel voor adrenalinejunks. Zou je hen aanmoedigen om hetzelfde te doen? Honnold: Eerlijk: ik denk niet dat veel mensen na het zien van de film zin krijgen om te klimmen zonder touwen. De belangrijkste les die je eruit kunt trekken is dat je alles uit je leven moet halen. Droom jij soms nog van iets anders dan klimmen? Honnold: Ik droom ook van een stabiele relatie en een gezin. Maar klimmen levert gewoon een betere film op. (lacht) Free Solo won al een Bafta, en ook een Oscar zit erin. Is een filmprijs winnen voor jou even opwindend als klimmen? Honnold: Klimmen geeft fundamenteel meer voldoening. Al is uitgenodigd worden voor het Oscarfeest wel tamelijk fantastisch. (lacht)