The Big Short - Bridge of Spies - Brooklyn - Mad Max: Fury Road - The Martian - The Revenant - Room - Spotlight
...

DAVE MESTDACH: Allemaal behoorlijke tot goede films. Alleen Room heb ik voorlopig niet gezien. Wat mij betreft mag The Revenant gerust winnen, want hij is goed gemaakt. Hetzelfde kan gezegd worden van Mad Max: Fury Road, die evenwel kansloos is, denk ik. Het zijn immers meestal de gewichtige drama's die met de prijzen gaan lopen. Wat een soort van discriminatie is, want we bekronen hier cinema ongeacht het genre. Mad Max is de beste blockbuster van 2015, die in mijn ogen zijn tien Oscarnominaties verdient. Wat ik geheel onbegrijpelijk en zelfs schandalig vind, is dat Todd Haynes' prachtige melodrama Carol in dit rijtje ontbreekt. Die had met lengtes voorsprong moeten winnen. Misschien is hij niet genomineerd omwille van de lesbische thematiek. Er zit een vrijscène in tussen Rooney Mara en Cate Blanchett. Wie weet stuurde die de pacemaker van nogal wat Academyleden, waarvan de gemiddelde leeftijd dik boven de zeventig ligt, in overdrive. Het zegt iets over de wansmaak en irrelevantie van het instituut. Door Carol niet te nomineren, maken ze zich nog belachelijker dan Sean Penn in I Am Sam. De enige Oscar die er op cultureel gebied nog toe doet is die barman met z'n klakske uit FC De Kampioenen, hoe jammer ik dat ook vind. Moge de helft van de Academyleden aan een verplichte transgenderoperatie onderworpen worden.MESTDACH: Hier is Todd Haynes eveneens de grote afwezige, ook al wordt hij met de jaren beter als regisseur, en geeft hij in Carol gewoonweg een masterclass in filmmaken. Dat hij ook in deze categorie over het hoofd gezien wordt, is dus te belachelijk voor woorden. Adam McKay is hier ook wat overbodig, vind ik. The Big Short is een geestige satire op de bankencrisis, maar dit is geen regie, dit is knip- en plakwerk. Verder niks dan verdedigbare keuzes. Tom McCarthy, een voormalige acteur, heeft zichzelf overtroffen met Spotlight, een zeer verdienstelijke onderzoeksjournalistieke film. Wat hij voorheen heeft gemaakt - onder meer een komedie met Adam Sandler, kan je nagaan - is niet zo straf, maar met deze film heeft hij zich echt wel op de kaart gezet als een regisseur die ook met complexer materiaal uit de voeten kan. De favoriet in deze categorie is ontegensprekelijk Iñárritu, al vond ik hem vroeger ietwat overschat. Hij heeft met Amores Perros een sterk debuut gemaakt, maar is daarna rondjes beginnen te draaien met allerlei noodlotdrama's die zwarter dan zwart zijn. Pas met Birdman heeft hij zichzelf heruitgevonden. Dat heeft hem duidelijk deugd gedaan, want The Revenant mag er zijn. Respect ook trouwens voor zijn vaste cameraman Emmanuel Lubezki, die ook vaak met Terrence Malick en Alfonso Cuarón werkt en die aan The Revenant even veel verdienste heeft als Iñárritu zelf. MESTDACH: Ik denk dat Leonardo DiCaprio zeer veel kans maakt om, na verschillende nominaties die hij niet heeft kunnen verzilveren, eindelijk zijn eerste Oscar te winnen. Het móét nu wel, want harder afzien voor een Oscar dan in The Revenant - zeg maar The Passion of The Leo, waarin hij twaalf bijna-doodervaringen beleeft - kan hij haast niet meer. Of hij moet twaalf keer bijna sterven als een transgender die The Queen incarneert. Zijn naaste belager is Eddie Redmayne. Die zet in The Danish Girl opnieuw zo'n typische stuntvertolking neer, zoals hij dat vorig jaar deed door Stephen Hawking te spelen. Deze keer transformeert hij tot een vrouw. Een typische Oscarvertolking, acteren met hoofdletter A. Subtiel is het allemaal niet, maar de oude knarren van de Academy zullen het ongetwijfeld leuk vinden. Zolang die maar niet met een andere vrouw in bed duikt, welteverstaan.MESTDACH: In deze categorie moet Cate Blanchett winnen. Heel vreemd trouwens dat Rooney Mara, haar tegenspeelster in Carol, niet hier maar wel in de categorie van de beste vrouwelijke bijrol genomineerd is. Nochtans won Mara in Cannes de prijs voor beste actrice in een hoofdrol. De wereld op zijn kop.Ik ben trouwens heel blij dat de klasse-actrice Charlotte Rampling op haar oude dag - met alle respect gezegd - nog eens een nominatie krijgt voor haar rol in het mooie relatiedrama 45 Years. Zéér terecht.MESTDACH: De verwachte figuren. Voor mij steekt Mark Rylance erbovenuit, een minder bekende naam, maar wel iemand met een lange staat van dienst. Zijn kleurrijke rol van een Russische spion in Bridge of Spies - een uitstekende Spielberg, overigens - wordt met veel beheersing en gevoel voor humor vertolkt. Aangezien Bridge of Spies wellicht toch niet zal winnen in de hoofdcategorieën, zou de Oscar voor beste mannelijke bijrol alsnog een mooie bekroning zijn. Verder ben ik blij dat Mark Ruffalo er bij zit. Hij is áltijd goed, ook als hij zich kolerig maakt en groen uitslaat als Hulk. Een uitstekende karakteracteur.MESTDACH: Mijn favoriet is zonder twijfel Rooney Mara, die zoals ik al zei genomineerd had moeten worden in de categorie voor beste actrice. Voor de rest is dit, zoals altijd, een beetje een grabbeltoncategorie. Leuk dat Jennifer Jason Leigh erbij zit, die niet alleen Tarantino's hopeloos gezwollen The Hateful Eight moest uitzitten, maar daarbij ook nog eens de nodige klappen te incasseren kreeg. Arm kind.MESTDACH: Son of Saul, de nummer één in onze top 10 van beste films uit 2015, is de sterkste film tout court. Het zou een zeer terechte winnaar zijn. Het zal al raar moeten lopen mocht hij het niet halen. Maar het kan: in Cannes was hij ook favoriet, maar werd hij uiteindelijk niet bekroond. Voor sommige mensen is Son of Saul te intens en te extreem, omdat de film een bepaald taboe doorbreekt, namelijk: 'gij zult niet filmen in de gaskamers'. Regisseur László Nemes doet het toch, en wel met zoveel kunde en humanisme dat hij iedereen bij de keel grijpt. De Belgische Oscarinzending Le Tout Nouveau Testament werd uiteindelijk niet genomineerd. Jammer voor Jaco Van Dormael, want het is een behoorlijke - doch geen fantastische - film. Maar de ontgoocheling bij de regisseur zal ongetwijfeld snel wegebben, want Le Tout Nouveau Testament is goed onthaald geweest in Cannes en was met meer dan een miljoen kijkers in Frankrijk en België alleen al een hit. Een opsteker voor Van Dormael na zijn commerciële debacle Mr. Nobody. Tot slot wil ik hier wel nog benadrukken dat de genomineerde niet-Engelstalige films echt niet de allerbeste zijn. Het zijn degenen die het best bij de conservatieve, op Hollywoodleest geschoeide smaak van de Academyleden passen - dat is niet hetzelfde. Uiteindelijk zijn de Oscars lobbyprijzen. Voor wie een kwalitatief product in handen heeft - want daar begint het voor alle duidelijkheid wel mee -, komt het erop aan om goed te lobbyen voor zijn of haar film. Kortom, de belangrijkste Oscar wordt eigenlijk nooit uitgereikt: die voor de beste lobbyist.