...

Debby Termonia: De dag voor die sessie met Lynch had ik bijna niet geslapen van de zenuwen, maar dat was nergens voor nodig. Hij kwam vanuit zijn tuin naar me toegewandeld en was al van ver aan het zwaaien. (lacht) Superlieve mens. Ik had négen minuten, geen tien. Normaal gezien probeer ik bij het maken van portretten met een grapje het ijs te breken - ik ben sowieso een babbelaar - maar toen was het híj die mij van alles vroeg. Tot ik moest zeggen: excuseer, mijnheer Lynch, ik ben wel een vrouw maar ik kan op dit moment echt geen twee dingen tegelijk. (lacht)Je zingt ook, in de nieuwe groep Ernst. Ik kom er niet uit of het nu makkelijker of moeilijker is om andermans teksten - en dan nog die van Shakespeare, Christina Rossetti en William Blake - in songvorm te gieten. Termonia: De combinatie tekst-muziek moet qua sfeer natuurlijk goed zitten. Ik wilde eens een plaat maken met echt goeie teksten, geen karamellenverzen. Onze gitarist was de complete Sherlock Holmes aan het lezen en dat eerder archaïsche Engels vond hij mooi klinken. Zo is het idee ontstaan. Het voordeel is alleszins dat niemand zal zeggen dat een tekst van pakweg Shakespeare op niks trekt. (lacht)Nu is het optreden geblazen. Termonia: Ja, en ik kijk er naar uit om te spelen in Headroom, een tamelijk nieuwe zaal in Turnhout. De uitbater, die zelf muzikant is geweest, programmeert alleen dingen die hij zelf tof vindt, zonder zich af te vragen wat hip is of waarmee hij zijn zaal kan vullen. Het is een voormalige betoncentrale waar het publiek - maximaal zeventig man - bijna op het podium zit. Heel intiem. Je had nog een ander voorbeeld van oneigenlijk maar creatief gebruik. Termonia: Onder de noemer Strokar Inside kun je in de vroegere Delhaize in Elsene nog tot april naar allerlei vormen van street art gaan kijken - daarna wordt het gebouw afgebroken. Je ziet er enorme stukken urban art van binnen- en buitenlandse artiesten. Die hele supermarkt met ondergrondse parking is omgetoverd tot een kunstatelier. Streetart interesseert me niet in het bijzonder, maar ik vond het heel straf, vooral door de omgeving. Vorige maand zong Evgenia Brendes hier de lof van Ivo Dimchev, een veelzijdige artiest die jou ook fel heeft bekoord. Termonia: Ivo Dimchev is een Bulgaarse performer, theatermaker, kunstenaar en zanger. Niet zo lang geleden zag ik in Brussel een huiskamerconcert van hem. Alleen al zijn stem is fascinerend: pure acrobatie, mooi en griezelig tegelijk. Zo zág hij er ook uit. Hij is sowieso een man met vele gezichten, letterlijk en figuurlijk. Soms is hij geschminkt of heeft hij zichzelf volgetekend. Bizarre mens, maar heel toegankelijk. Voor die huiskamershow moest je op voorhand inschrijven en antwoordde hij in eigen persoon. Op 23 maart komt hij naar het Brusselse Kanal met zijn Selfie Concert, meer een performance waarbij hij het publiek betrekt. Een aanrader zou ik zeggen.