Amos Oz werd in 1939 geboren als Amos Klausner in wat toen nog het Britse mandaatgebied Palestina was. Op zijn veertiende, wanneer zijn moeder zich van het leven berooft, wordt hij geadopteerd door een ander gezin en verandert hij zijn familienaam in Oz, Hebreeuws voor moed.

Na een reeks korte artikelen in Israëlische media bracht Oz in 1965 zijn eerste boek uit, de verhalenbundel. Where the Jackals Howl. Andere bekende werken zijn Bekende werken zijn Zwarte Doos, Mijn Michael, In het land van Israël en zijn autobiografie Een verhaal van liefde en duisternis, in 2015 verfilmd door Natalie Portman. In hetzelfde jaar kwam Oz naar buiten met zijn eerste laatste grote roman: Judas, over het Israëlisch-Palestijnse conflict. Daarin stelt hij onder meer enkele hypothetische vragen bij de oorlog.

Niet toevallig, want sinds 1967 sprak Oz, een jood, zich vaak uit over dat conflict. Daar kreeg hij veel kritiek voor: de ene zijde van het conflict beschouwde hem als een verrader, omdat hij zich altijd tegen de bezetting van Gaza en de Westbank heeft uitgesproken, de andere kant viel hem aan omdat hij zelf nooit heeft getwijfeld aan het bestaansrecht van Israël.

Bovenal was Oz een prominente voorvechter van een Tweestatenoplossing , iets waar hij twee jaar geleden nog voor pleitte op de begrafenis van zijn goede vriend Simon Peres, voormalig president van Israël. Maar in 2017 liet hij zich in De Volkskrant minder strijdbaar uit: 'De echte tragedie is dat er geen oplossing bestaat. De kiem van het conflict met de Palestijnen is niet te vinden in 1967, maar in 1948. Met andere woorden: het conflict is verbonden met het ontstaan van de staat Israël.'

Oz was een van de meest invloedrijke schrijvers in Israël - misschien wel de grootste nog levende auteur van het land en won in 1998 de Israel Prize for Literature. Hij kreeg ook verschillende buitenlandse prijzen, waaronder de Goethe-prijs en een eredoctoraat aan de Universiteit Antwerpen, en werd vaak genoemd als favoriet voor een Nobelprijs in de literatuur.