Mooi, het leven is mooi. Tenzij je Nora heet en je leven één grote aaneenschakeling van mislukkingen is. De verwachtingen waren nochtans hoog. Nora had alles in haar om olympisch zwemkampioen te worden, maar ze wilde liever voor dierenarts studeren. Of was ze, met de klimaatcrisis in het achterhoofd, niet beter glacioloog geworden? Wat met haar droom om een boek te schrijven over haar favoriete filosoof Henry David Thoreau en waarom sprong haar huwelijk met Dan, die met haar een pub op het platteland wilde runnen, in laatste instantie nog af? Was het wel zo slim om te stoppen met The Labyrinths, dat veelbelovende bandje van haar bro...

Mooi, het leven is mooi. Tenzij je Nora heet en je leven één grote aaneenschakeling van mislukkingen is. De verwachtingen waren nochtans hoog. Nora had alles in haar om olympisch zwemkampioen te worden, maar ze wilde liever voor dierenarts studeren. Of was ze, met de klimaatcrisis in het achterhoofd, niet beter glacioloog geworden? Wat met haar droom om een boek te schrijven over haar favoriete filosoof Henry David Thoreau en waarom sprong haar huwelijk met Dan, die met haar een pub op het platteland wilde runnen, in laatste instantie nog af? Was het wel zo slim om te stoppen met The Labyrinths, dat veelbelovende bandje van haar broer waarin ze keyboards speelde? En waarom is ze niet eens koffie gaan drinken met Ash, die knappe chirurg? Amper vijfendertig is Nora, maar de moedeloosheid krijgt steeds meer greep op haar, zeker nu haar kat Voltaire is gestorven. Zijn dood, na haar abrupte ontslag in de muziekwinkel, was de druppel. Het leven is lelijk, een kletsnat tranendal, maar gelukkig bestaat die elegante uitgang waar het bordje 'zelfmoord' boven hangt. Met behulp van een ongezonde dosis pillen en een fles wijn duwt Nora op de stopknop, hoopvol het donker tegemoet. Alleen wacht haar daar niet het duister maar een gigantische bibliotheek, bestierd door mevrouw Elm, niet toevallig Nora's oude bibliothecaresse, die erbij was toen haar moeder overleed. Mevrouw Elm vertelt Nora dat ze in een schemerzone is beland, een plek vol herkansingen, een niemandsland waar je oude fouten kunt rechtzetten. Nora hoeft enkel terug te denken aan haar foute beslissingen en meteen wordt ze teruggekatapulteerd in een mogelijk leven. Zo mag ze achterhalen welk leven ze wél wil leiden en kan haar zelfmoord ongedaan gemaakt worden. In een flits herbeleeft Nora haar parallelle levens. In het ene hoofdstuk is ze de wereldberoemde zangeres van The Labyrinths, in het volgende hoofdstuk bengelt een gouden medaille rond haar nek en in nog een ander is ze alsnog met Dan getrouwd - of was het toch met Ash? Welk leven bevalt haar nu het meest? De Britse veelschrijver Matt Haig kampte zelf ooit met een depressie, een strijd die hij beschreef in zijn zelfhulpboek Redenen om te blijven leven (2015), en hij slaagt er goed in om Nora's wanhoop tastbaar te maken. De slimme truc van parallelle universa biedt hem ook de mogelijkheid om veel romans in één band te proppen, zonder daarmee in oeverloze vertelzucht te verzinken. Haig houdt zijn waaier aan verhalen strak in de hand en schakelt vlot van levensloop. Sporadisch legt hij mevrouw Elm een tegelwijsheid in de mond, maar het algemene optimisme dat Middernachtbibliotheek uitstraalt, is wel een opkikker. Zei daar iemand 'ideaal zomerboekje'?