Branner sluipt met een geweer door de spoorberm. Hij moet de Watertrein bewaken. Die trein, die drinkbaar water naar het uitgedroogde Londen voert, is het doelwit geworden van 'terroristen' die het niet eens zijn met het vermarkten van een gemeenschappelijk goed. Branner maalt niet om politiek, hij voert zijn taken uit, ook als hij later op het dak van een flatgebouw betogers in het vizier neemt. Het liefst zou hij de loop onder zijn kin zetten en de trekker overhalen. Er is geen toekomst meer, niet voor hem, niet voor de mensheid.
...