'Writer, critic, lover, hater, tweeter, free speaker, transgressive, white, privileged, male.' Zo brandmerkt relschopper Bret Easton Ellis zichzelf op de Engelse cover van zijn eerste non-fictieboek. Als blanke man uit de hogere klasse behoort hij tot de meest gehate mensensoort op aarde, want white privileged males moeten zich verontschuldigen louter omdat ze bestaan en er verder het zwijgen toe doen. Daar is Ellis niet bijster goed in. Als schrijver beschouwt hij de vrijheid van meningsuiting als een onvervreemdbaar grondrecht dat hij ten volle benut, ongeacht wie in het ...