Drie keer nieuw op Netflix: 'Amanda Knox', 'Luke Cage' en 'Audrie & Daisy'

30/09/16 om 09:57 - Bijgewerkt om 10:50

Drie nieuwe reeksen in de aanbieding. Een true crime-documentaire over de omstreden rechtszaak rond Amanda Knox; de eerste Afro-Amerikaan met een eigen serie; en een schokkende docu over de gevolgen van cyberpesten voor opgroeiende tieners.

Drie keer nieuw op Netflix: 'Amanda Knox', 'Luke Cage' en 'Audrie & Daisy'

© /

AMANDA KNOX - Vanaf vrijdag 30/9 in Netflix

In afwachting van het tweede seizoen van Making a Murderer start op Netflix een andere true crime-docu over een omstreden rechtszaak. Spilfiguur is Amanda Knox, een Amerikaanse studente die op uitwisseling in het Italiaanse Perugia vertoefde, maar in 2007 de hoofdverdachte werd van de moord op haar goede vriendin, de Britse Meredith Kercher. Ze deelden samen een appartement tot Meredith op een avond brutaal vermoord werd, mogelijk tijdens een seksspelletje.

Beschuldigende vingers wezen meteen naar de naïeve, knappe Amanda en haar Italiaanse vriendje, Raffaele Sollecito. Knox werd schuldig bevonden en bracht vier jaar in een Italiaanse gevangenis door, totdat ze in 2015 werd vrijgesproken wegens gebrek aan bewijzen.

Nog steeds krijgt de zaak veel media-aandacht, en er zijn twee kampen ontstaan: zij die geloven in Amanda's onschuld, en zij die denken dat ze het wél heeft gedaan. Filmmakers Rod Blackhurst en Brian McGinn hebben Knox zover kunnen krijgen om zelf haar zegje te doen voor de camera. 'Either I'm a psychopath in sheep's clothing, or I am you', laat ze weten. Kijk en kies uw kant.

LUKE CAGE - Vanaf vrijdag 30/9 in Netflix

Flashforward voor wie nog niet bekend is met het personage: een mislukt gevangenisexperiment bezorgt de onterecht veroordeelde Luke Cage bovenmenselijke kracht en een ondoordringbare huid. In een poging om zijn leven weer op te bouwen, trekt hij zich terug in New York, meer bepaald in Harlem.

Toen stripfiguur Luke Cage in 1972 voor het eerst de kop opstak, werd hij, als de eerste Afro-Amerikaanse Marvel-superheld met een eigen serie, een voorbeeld voor voornamelijk gekleurde jongeren. En Cage is nog steeds een icoon, zeker nu Netflix hem een eigen reeks geeft.

Dat weet ook Mike Colter, die de superheld na een passage in Jessica Jones voor de tweede keer vertolkt: 'Als mensen zich verdiepen in de zwarte cultuur, is het belangrijk dat we hen positieve beelden voorschotelen. Luke Cage is een superheld. Positiever dan dat wordt het niet. (lacht) Ik draag dus een zekere verantwoordelijkheid. Maar daar probeer ik niet aan te denken. Het is namelijk een zware last om te dragen.'

Het kan ook gevaarlijk zijn om enkel daarop de nadruk te leggen.

MIKE COLTER: Het nieuwe zou er snel af zijn. Ik juich het feit toe dat de reeks over de Afro-Amerikaanse cultuur gaat, maar ze is ook veel meer dan dat. Er zijn het gelaagde verhaal, de goede acteurs en de parallellen tussen heden en verleden. Ik ben tegelijk wel trots dat mensen Cage als een voorbeeld beschouwen, en ik hoop dat de zwarte gemeenschap een goed gevoel over hem zal hebben.

Luke Cage hoort wel thuis in het rijtje Netflix-superhelden. Hoe verhoudt deze reeks zich tot de rest?

COLTER: Als Daredevil een misdaaddrama is en Jessica Jones een psychologische thriller, dan is Luke Cage een hiphopwestern, over een mysterieuze man die aankomt in een voor hem onbekende omgeving. Hij wil zich aanvankelijk koest houden, maar ziet een aantal dingen gebeuren die hem niet bevallen, waarna hij, zeer tegen de zin van de lokale machthebbers, uit de schaduw treedt. Luke Cage is een superheldenserie, maar heeft dus een klassieke verhaallijn.

Luke Cage verhuist naar Harlem in plaats van Hell's Kitchen, waar Daredevil en Jessica Jones zich afspelen.

COLTER: Luke Cage heeft de A-trein naar downtown genomen. (lacht) Ik weet zeker dat we na een tijdje weer naar Hell's Kitchen zullen terugkeren, maar voor het verhaal was dit een logisch vertrekpunt. Ik heb zelf vijf jaar in Harlem gewoond en er is veel veranderd sinds ik er vertrokken ben, maar tijdens de opnames had ik meteen weer voeling met die plek. Het is interessant om via de serie te tonen wat daar leeft, cultureel, maar ook politiek en muzikaal.

Hebben we eigenlijk nog nood aan een nieuwe superheld?

COLTER: Ik denk het wel. Nee, ik ben er zeker van. Als één iemand besluit om op te staan terwijl iedereen blijft zitten, zal dat altijd anderen inspireren. Dat is niet alleen hoe het Marveluniversum werkt, maar ook de wereld waarin we vandaag leven: we zijn op zoek naar reddende engelen, zowel op politiek als op economisch vlak. Hoe groter de nationale en internationale onrust, hoe meer nood wij hebben aan superhelden.

AUDRIE & DAISY - Sinds vrijdag 23/9 in Netflix

Een op de tien Belgische minderjarige meisjes krijgt te maken met een (poging tot) verkrachting. Naar schatting, want negentig percent van de gevallen van seksueel geweld wordt niet gemeld. Logisch, we leven in een samenleving die, hoewel ze on- en offline een geseksualiseerd vrouwbeeld promoot, met een taboe rond aanranding en verkrachting kampt, en dat uit zich in victim blaming en halsstarrige eigen-schuld-insinuaties.

In de VS gaat het er niet beter toe, integendeel. Feministen spreken er al sinds de seventies van een regelrechte verkrachtingscultuur. Dat Audrie & Daisy relevant is, staat dus buiten kijf.

De documentaire vertelt het verhaal van de vijftienjarige Audrie uit California, die tegen de vlakte ging op een feestje, door haar vrienden - 'practical joke!' - werd uitgekleed, beklad, gefotografeerd, online en op school te kijk werd gezet, wat haar uiteindelijk tot zelfmoord dreef terwijl de daders niet meer dan een vermanend tikje kregen. Daisy's relaas is even schokkend. Maar ze kan het gelukkig wél nog zelf vertellen.

Onze partners