Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe is theaterrecensent.
Opinie

29/01/14 om 06:00 - Bijgewerkt om 05:59

Theater: Zeebonken in kartonnen dozen

Kurt Defrancq en Jons Van Thielen kruipen in de huid van 'De Gebroeders Degrave'. En ze doen dat met een dansje en een (vuil) liedje.

Theater: Zeebonken in kartonnen dozen

© Leporello

The Play = De gebroeders Degrave

Gezelschap = Leporello

In een zin = Een voorstelling zonder veel pretentie en boodschapperigheid maar met een mooi, waargebeurd verhaal over broederliefde, moed, moederliefde en verbeelding.

Hoogtepunt = De transformatie van het decor van levensparcours tot hemel waar de broers elkaar een laatste keer omhelzen.

Score = * * *

'Schol! Zalm! Tong! Pladijs!' Terwijl de vissen - stoffen namaakexemplaren - in het rond vliegen, stellen beide acteurs een rits personages voor. Allemaal vrienden, vijanden en kennissen van de gebroeders Degrave.

Uit een enorm zeildoek dat boven de scène bengelt, diepen de acteurs alle attributen op die nodig zijn om dit levensverhaal te vertellen. De Gebroeders Degrave is een stuk dat opgetrokken is uit de fascinatie voor een het levensverhaal van twee markante broers én uit spelplezier.

Kurt Defrancq en Jonas Van Thielen zijn beide acteurs die graag een uitdaging aangaan. Op hun eentje of in groep. De twee ontmoetten elkaar bij Ultima Thule tijdens het werken aan de voorstelling Het eindeloos geduld van drie dagen en besloten de handen in elkaar te slaan om dit verhaal te vertellen. Een verhaal over twee Oostendse avonturiers en 'plantrekkers' met een goed hart die op de verkeerde momenten op de verkeerde plaatsen waren. Met een veroordeling tot gevolg. Defrancq en Van Thielen lieten zich regisseren door Dirk Opstaele. Dat is om dynamiek vragen! Opstaeles stijl is de stijl van zijn Brussels gezelschap Ensemble Leporello, een theatergroep die nog het beste vergelijken kan worden met de manier waarop de Italiaanse commedia dell' arte-artiesten destijds een verhaal vertelden: met heel hun beweeglijke lijf.

Daartoe daagt Opstaele ook zijn twee 'debutanten' uit. Dat werkt bevrijdend voor hun speelstijl maar soms ook verkrampend. Het bewegen zit hen nog niet helemaal in de benen en dat levert veel guitige maar ook stroeve momenten op waarin de acteurs wat ongemakkelijk over de scène sukkelen. Desondanks is De gebroeders Degrave eenfijne en leerrijke voorstelling zonder veel pretentie en boodschapperigheid maar met een mooi, waargebeurd verhaal over broederliefde, moed, moederliefde en verbeelding.

Els Van Steenberghe

Meer info: www.leporello.be

Onze partners