Wilco: Hartverwarmende indiepop

19/09/11 om 11:57 - Bijgewerkt om 11:57

Bron: Knack Focus

Het hemelse zangorgaan van Jeff Tweedy en een groep die al haar muzikale kunde op één plaat lijkt te willen verzamelen: de achtste van Wilco is alwéér een klepper.

Wilco: Hartverwarmende indiepop

Wilco ***

The Whole Love

indiepop

dBpm Records

Gelooft u ons maar op ons woord: van alle muzikale Jeffen steekt Jeff Tweedy er met kop en schouders bovenuit. U bent niet het type dat mensen op hun woord gelooft? Vooruit dan: de proef op de som, en wel bij wijze van eliminatie.

Eén. Alleen al met zijn twee belangrijkste groepen, Wilco en Uncle Tupelo, heeft Jeff Tweedy niet minder dan een dozijn platen gemaakt. Jeff Buckley is daar alleen postuum in geslaagd, zij het dan vooral dankzij de compilatiewoede van moederlief. Hij valt af.

Twee. Als producer heeft Jeff Tweedy zich nooit op kleffe bombast laten betrappen. U was een fijne kandidaat, mister Lynne, maar off you go.

Drie. In tegenstelling tot sommige naamgenoten heeft Jeff Tweedy ons nimmer een volstrekt overbodige gitaarsolo in de maag gesplitst. So long, Jeff Beck.

Vier. Ondanks zijn veelzijdigheid is Jeff Tweedy nooit zo overmoedig geweest om zich ongevraagd aan andere kunstvormen te vergrijpen. Leest u mee, meneer Bridges?

En vijf. In schril contrast met andere Jeffen koestert Jeff Tweedy geen fysieke sympathie voor oude besjes, heeft hij nimmer een debiele carnavalskraker opgenomen en heeft hij nog nooit een vrouw toegesnauwd dat ze 'voor een ander hol' moest gaan 'keffen'. Er is vast wel een vtm-programma waarin u kunt gaan uithuilen, heer Hoeyberghs.

Quod erat demonstrandum dus, en dan hebben wij nog niet eens de lof gezongen van de hemelse strot waarmee Jeff Tweedy is toegerust - dat dokter Vogel hem nimmer van zijn kopvalling moge genezen! - en de ongemeen straffe platen die hij met Wilco blijft maken. Vier jaar geleden nog het buitengewoon poppy Sky Blue Sky. En amper twee jaar geleden, nota bene een maand nadat ex-lid Jay Bennett bezweek aan een onbedoelde overdosis pijnstillers, het al even meefluitbare Wilco (The Album) - dié brainstormsessie zat er snel op!

Heden mikken ze daar The Whole Love achteraan. Even sunny side up als zijn twee voorgangers is hun achtste niet, maar carrièreomvattender heeft een plaat van Wilco zelden geklonken. Op The Whole Love dekken Tweedy en de zijnen alle hoeken en kanten af die Wilco in zijn queeste naar hartverwarmende indiepop al heeft opgezocht.

Een greep uit het aanbod: I Might is woelige janglerock, Sunloathe een popballade die zó op Abbey Road had gekund, Dawned On Me zoetsappige americana à la The Byrds en Big Star en Rising Red Lung akoestische tokkelfolk in de traditie van Nick Drake. En dan zijn er nog opener Art Of Almost en afsluiter One Sunday Morning. Het eerste zapt in zeven minuten tijd van nerveuze elektronica à la Thom Yorke over potige krautrock naar psychedelische pop, het laatste duurt maar liefst 12 minuten - twaalf! - maar verveelt geen seconde.

Vincent Byloo

Lees meer over:

Onze partners