'DIT IS MIJN FILM OVER MIJN GAINSBOURG'

27/01/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:10

Met de langverwachte biopic Gainsbourg (Vie héroïque) heeft stripauteur en debuterend regisseur Joann Sfar een film gemaakt die om uitleg vraagt. Véél uitleg. Over de klemtoon op de jeugdjaren en de Joodse roots van de chanteur-compositeur-provocateur, bijvoorbeeld. En over de poppen die uit de affiches springen. 'Ik wil geen lui publiek.'

Vier januari 1980. Hommeles in Straatsburg. Een troep furieuze Franse para's dreigt ermee het geplande concert van Serge Gainsbourg te verstoren - 'physiquement et moralement', dixit een officieel schrijven van een kolonel - als hij het aandurft om Aux armes et caetera te zingen, zijn reggaeversie van La Marseillaise. Sinds de release van de song een half jaar eerder, woedt in de Franse pers een hevig pro en contra. Van bij het eerste commentaar, geschreven door Michel Droit in Le Figaro Magazine, heeft het debat een expliciet antisemitische ondertoon. Genre: 'Gainsbourg had zich niet op die manier aan de hymne van de Republiek mogen vergrijpen. En al helemaal niet omdat hij een Jood is.' Gainsbourg zelf heeft één keer stevig gereageerd met een opiniestuk in een concurrerend blad, maar beperkt zich verder geheel in zijn eigen stijl tot een boutade: 'On n'a pas le con d'être aussi Droit. '
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners