'Slechtste regisseur ter wereld' Uwe Boll stopt ermee: zijn vijf zwakzinnigste scènes

11/08/16 om 17:11 - Bijgewerkt op 12/08/16 om 10:21

De unaniem beschimpte Duitse regisseur houdt er binnenkort mee op. Uwe Boll laat een schabouwelijke filmografie achter. Uit een lange lijst onbegrijpelijke missers presenteren wij u de vijf meest hallucinante.

'Slechtste regisseur ter wereld' Uwe Boll stopt ermee: zijn vijf zwakzinnigste scènes

© REUTERS

Elke cineast heeft zijn fans. Of dat zou je toch denken. Bij Uwe Boll - nochtans een regisseur die een beroep heeft mogen doen op aanvaardbare budgetten, releases die verder gingen dan enkel plattelandsbioscopen én soms zelfs bekende acteurs - zullen het er evenwel niet veel zijn. 29 films heeft de Duitser geregisseerd, en 25 daarvan scoren lager dan vijf op tien op IMDb. Straffer nog: 10 films doen zelfs slechter dan drie op tien. Bovendien startten filmfans in het verleden al eens een petitie om hem definitief uit de regiestoel te weren. Niet geheel ten onrechte, zo blijkt uit deze vijf meest stuntelige scènes uit 's mans carrière.

De zelfmoordork

In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007)

In deze weergaloos maffe Lord of the Rings for idiots kon onze Teutoonse krabbelaar zowaar rekenen op min of meer gevestigde namen als Jason Statham, Ray Liotta, Leelee Sobieski, Burt Reynolds en John Rhys-Davies. Van al zijn videogame-adaptaties is dit nog niet eens de slechtste, maar deze actiescène is classic Uwe.

Een leger would be-orks is in gevecht met Statham en co. wanneer een ork zonder enige reden in een katapult gaat liggen, in brand wordt gestoken door één van zijn kompanen en vanuit drie verschillende camerastandpunten de lucht in gelanceerd wordt. Om dan uiteindelijk gewoon brandend verder te gaan vechten. Dit alles gebeurt terwijl Ray Liotta een poging doet tot boosaardig lachen.

Zombie Nation

House of the Dead (2003)

Met een score van twee op tien staat deze zombiefilm fier te pronken in IMDB's Bottom 100. Doe uzelf een plezier en blijf uit de buurt van deze waanzin. In deze 'actiescène' wordt een zombie met onovertuigende make-up op even onovertuigende wijze onthoofd door één van de helden, maar dat is niet genoeg om hem definitief uit te schakelen. Op lachwekkende wijze begint het onthoofde monster zijn beul te wurgen tot een ander personage zijn van de romp gescheiden hoofd verplettert. 'Game over, fucker', besluit ze.

Gratis epilepsie

Alone in the Dark (2005)

Al even onovertroffen is deze krankzinnige shoot-out. Uwe Boll lijkt wel aan stuiptrekkingen te lijden terwijl hij deze scène inblikt. Tara Reid en haar kompaan vuren meer kogels af op een cgi-monster dan eender welk patroon ter wereld kan dragen. Dat allemaal terwijl er een storende metalsoundtrack wordt opgegooid, waarvan wellicht niemand begrijpt welke bijdrage die levert. Bovendien is de scène zo hyperkinetisch ge-edit dat het een mirakel is als je er zonder epilepsie vanaf komt. Op geen enkel moment heeft de kijker door wat er nu eigenlijk aan het gebeuren is. Zou Herr Boll er zélf iets van begrijpen?

Schermen voor dummies

BloodRayne (2007)

Boll strikt Ben Kingsley, Michelle Rodriguez, Udo Kier en Michael Madsen voor een soort van middeleeuwse vampierenchaos. Dat Duitslands meest incompetente veelfilmer zich ook niet moet wagen aan traditionelere actiescènes bewijst hij in de 'climax' van BloodRayne. Dit finale zwaardgevecht is zo slecht gemonteerd dat je de personages letterlijk ziet wachten op de volgende aanval van de tegenstander. Boll doet het hele gebeuren ook geen goed door om de haverklap het ritme uit de scène te halen met imbeciele dialogen: 'As if your interests are noble', zegt de heldin op ongeloofwaardige wijze. Dat had iemand ook wel eens tegen de heer Boll mogen zeggen.

Bollitiegeweld

Postal (2007)

U kunt van hem zeggen wat u wilt, maar zich tot één genre beperken heeft Uwe Boll nooit gedaan. Zo waagt hij zich in Postal aan de komedie. Een politieagent jaagt zich op in een oude Aziatische dame die hem ophoudt aan een verkeerslicht. De agent moet een fobie hebben voor overjaarse oosterlingen, want hij benadert haar met een shotgun in de aanslag. Vervolgens verstaat hij ook nog eens geen jota van wat ze zegt en knalt hij haar dan maar overhoop. Vijf keer. 'I think she called me nigger.' Deze scène is zo hallucinant dat je niet weet waar te kijken. Conclusie: als Uwe Boll serieus wil zijn, is hij hilarisch, en als hij grappig wil zijn, is hij gênant.

Uwe Boll zal nog twee films uitbrengen voor hij er definitief mee stopt. En dan is het voorgoed 'game over, fucker'.

(JVDV)

Lees meer over:

Onze partners